Forced eviction of historical Sikh temple (Gurudwara Dongmar) by Sikkim govt.

August 22, 2017


Desecretion of SGGS-2

Desecretion of SGGS-1

Desecretion by officials of Sikkim govt who left the sarup pf Guru Granth Sahib and other confiscated religious items at road side the Gurudwara Chungthang.

As per information recived and the video gone viral on religious items confiscated by officials of Sikkim govt and handed them over at Gurudwara Chung Thang near Gangtok on 20th August, 4 days after the eviction of this historical Gurudwara built to commemorate the visit of founder of Sikh religion early in 15th century — Guru Nanak who paid a visit here on his travel to Bhutan.

We find historical evidences of Guru’s visit in these parts of Himalaya in Nepal, Sikkim, Arunachal Pradesh, bhutan, Tibet, Laddakh, kashmir, Uttrakhand and China. In his life Guru Nanak traveled more than 70,000 kms and kept his foot across oceans also in many continents.

The officials of Sikkim govt went to Gurudwara Dongmar on 16th August, just next day of India’s 71 independence day to give a gift of freedom to Sikh nation when they broke open the locks of Gurudwara (Sikh temple of worship) and entered this sacred place without presence of its caretaker and confiscated sarup of Guru Granth Sahib ji along with other religious items and brought them to Chung thang nearly 100 kms and kept outside this Gurudwara  at the road side and thus officially sacrilaged the eternal Guru of whole Sikh nation. They also handed over the charge of this sacred place to Lachen monastry as only Buddhst have monoply to worship in this region. This sacred place is no way connected to Baudh religion other the the lake where anyone could worship his Lord and meditate at its bank. the picture of lake is also pasted here:

Dongmar lake~1

                                 Gurudwara Dongmar Lake

When sikh nation came to know about this illoegal and forced eviction of Gurudwara, it sent a wave of grief and social sites seen full of anger and shocked minds of Sikhs. They couldn’t believe when Sikh army is deployed in Doklam, Bhutan and Sikkim border, how could state govt gone so low to hurt religious sentiments of those soldiers securing border of nation and 30 million Sikhs spread all over the globe? We are upoloading a video also in which you can see the Sikkim govt officials carrying sarups and other religious items, keeping at outside gurudwara ChungThang.

When the news reached, Sikhs expressed the agony, Sikkim govt immediately issued a Press release to justify their action. Copy of this press release is pasted as below;

The Voice of Sikkim

4 hrs ·

Gurudongmar Gurudwara Followup :The Press release from Lachen Dzomsa, NorthSikkim

  1. The then Chief Secretary of Sikkim had visited the Gurudongma site in 1998 and recorded his observation. In his observations, he stated that as far as the religious structure at Gurudongma Lake is concerned prior to 1997 there was practically no construction except a small hut which was used by the local people to ensure that the incense burnt does not get disturbed by the high winds of the area. In 1998, the Army had leveled the land along the lake and developed the area and number of structures had come up in the area.
  2. The religious structure at Gurudongma built by the Army was in violation of the Forest Conservation Act and in contravention of the Places of Worship (Special Provisions) Act 1991 which provides for prohibition of conversion of any place of worship and provides for the maintenance of the religious character of any place of worship as it existed on the 15th Day of August 1947.
  3. The Government also received complaints from the Lachen Rimpoche and also other local people including monks from time to time regarding the religious structures at Gurudongma Lake.
  4. A resolution was worked between the Army and State Government in year 2000 whereby the Army promised to handed over the structures at Gurudongma lake to the Lachen Monastery under the Lachen Gomchen Rimpochee.
  5. The Dharmastal/Shrine was taken over by Lachen Monastery on 12th December 2000 in the presence of the following
    a. Shri Palden Lachungpa,Dy Speaker and Sangha MLA
    b. Shri Hishey Lachungpa,Minister Power and Local MLA
    c. Shri KT Gyaltsen, Minister Land Revenue & Toursim
    d. Pachayat Adhakshya and Deputy Adhakshya, North
    e. Representtive of Lachen Monastery and public of Lachen
    f. Army Commanding Officer Incharge of the Area
  6. With regard to taking over the entire complex at Gurudongma, it was decided in the meeting held on 27th June 2001 that the entire complex would be taken over by Lachen Monastery under the charge of Ven Lachen Rimpoche on 6th July 2001 as approved by the State Government.
  7. One lama from Lachen Monastery and one Chowkidar would be posted at Gurudongma and Army would provide logistic support.
  8. From 6th July 2001 onwards the entire structure at Gurudongma Lake was under the custody of the Lachen Monastery and one Chowkidar posted at Gurudongma continued to function as the caretaker of the structure.
  9. On 16th August 2017, the Public of Lachen Dzumsa and the Pipons unanimously decided to renovate the complex at the site and in order to facilitate designers and engineers to implement the proposal; the Lachen Monks decided to temporarily relocate the religious items at the site. Following conduct of prayers by Lachen monks, the entire complex was emptied and the all the religious items available at the complex was placed at Thangu Monastery North Sikkim and Sikh religious items was handed over to Gurudwara at Chungthang.
  10. It is probable that the some Sikh religious items during the handing taking over from the Army in the year 2001 as agreed upon was not taken by them and they remained in the complex. Till date no one has come forward to claim them. Now when the Lachen monastery decided to develop the complex, the remaining Sikh religious items were formally handed over to the Gurudwara located at Chungthang fully wrapped in a ceremonial Khada and with full honour. The question of forceful removal does not arise as the handing and taking over from the Army was already completed in 6th July 2001. These remaining Sikh religious items present were duly and respectfully handed over to the Gurudwara at Chunghtang as Sikkimese are known world over are the most peaceful people and respects all religions and Communities
  11. The District authorities were informed on this event on 16th August 2017 after the Dzumsa handed over the items to the Gurudwara at Chungthang.
  12. As regards the allegation regarding forceful removal of items from the Gurudwara, it is clarified that there is no Gurdwara at Gurudongma . A Dharmastal/Shrine under the custody of Lachen Monastery is present which the monks now want to renovate it.
  13. The Gurudongma Lake is protected as a most sacred Buddhist place of worship as per Home Department Notification No 70/Home/2001 dated 20th September 2001 and is also protected under the provision of the Place of Worship (Special Provisions) Act 1991 and the State Government Notification No 59/Home/98 dated 26th October 1998. Therefore any structure other than a Buddhist structure at Gurudongma would be in contraventions of the above acts.

Sikh Channel DELHI UNIT Narendra Modi

Though Sikh authenticated bodies like SGPC and DSGMCshall give a suitable reply and take suitable action but being a Sikh my duty is also to bring the truth before readers and Sikh nation all over the world some facts given in response to this document issued by Sikkim Govt.

Kindly view the immediate response by me on this bundle of lies presented by Sikkim govt which only mislead the nation. My response is marked in red color, please read every para carefully and see how Govt of India demolishing Sikh temple in India since 1984 at

See my response s follows;

The Voice of Sikkim

4 hrs ·

Gurudongmar Gurudwara Followup :

The Press release from Lachen Dzomsa, North Sikkim

  1. The then Chief Secretary of Sikkim had visited the Gurudongma site in 1998 and recorded his observation. In his observations, he stated that as far as the religious structure at Gurudongma Lake is concerned prior to 1997 there was practically no construction except a small hut which was used by the local people to ensure that the incense burnt does not get disturbed by the high winds of the area. In 1998, the Army had leveled the land along the lake and developed the area and number of structures had come up in the area.

A group consisting of Sardar Harbhajan Singh Setia and 14 other Sikh devotees from Delhi paid a visit in 1997 to Gurdwara Guru Dongmar in North Sikkim. They have reported that the religious sanctity of the historic Sikh Gurdwara constructed to commemorate Guru Nanak’s visit has been changed to a Sarva Dharma Mandir and idols have been placed inside the sanctum sanctorum along with Guru Granth Sahib installed in 1987.

Gurudwara Dongmar~1

The Gurudwara Dongmar was converted into place of worship of all faiths by its custodian indian army in 1997, when complained to than Defence Minister of India George Fernandez, all these encroachments were removed and only Gurudwara untouched.

It’s a proof that Gurudwara was built before 1987 and Guru Granth Sahib ji, the eternal guru was enlightened  at Gurudwara Dongmar in 1987.

Moreover why did the Chief secretary paid a visit? Kindly provide copy of his report.

  1. The religious structure at Gurudongma built by the Army was in violation of the Forest Conservation Act and in contravention of the Places of Worship (Special Provisions) Act 1991 which provides for prohibition of conversion of any place of worship and provides for the maintenance of the religious character of any place of worship as it existed on the 15th Day of August 1947.

The army was only custodian of gurudwara as it was not built by army or regimental funds but by the collection of money from Sikhs, we have the people alive till date who paid hefty amounts to build this Gurudwara.

No law can stop research on travels of Gurunanak Dev ji in Himalayan region as we have the historical evidences of his visit in this region and we have also a right to visit those sacred places and build Gurudwaras to commemorate visit of our beloved masters of faith.

  1. The Government also received complaints from the Lachen Rimpoche and also other local people including monks from time to time regarding the religious structures at Gurudongma Lake.

Does the Lachen Rimpoche or the local Monks have a monopoly in this region that no other faith can build their places of worship? Whether the Constitution of India not permit every citizen to profess his religion in any part of country as fundamental rights of a citizen?

Book- Guru Nanak on the roof of the world

  1. A resolution was worked between the Army and State Government in year 2000 whereby the Army promised to handed over the structures at Gurudongma lake to the Lachen Monastery under the Lachen Gomchen Rimpochee.

Who is the army to handover a religious place of somebody’s faith to the people of other faiths? Who gave it such power? Army was only a custodian to look after this gurudwara at high altitude, it wasn’t the master/owner of Gurudwara nor it was built by army. It’s a historical place not an ordinary place which could be shifted from one place to other but the faith of 30 million people is attached with this place.

  1. The Dharmastal/Shrine was taken over by Lachen Monastery on 12th December 2000 in the presence of the following
  2. Shri Palden Lachungpa,Dy Speaker and Sangha MLA
  3. Shri Hishey Lachungpa,Minister Power and Local MLA
  4. Shri KT Gyaltsen, Minister Land Revenue & Toursim
  5. Pachayat Adhakshya and Deputy Adhakshya, North
  6. Representtive of Lachen Monastery and public of Lachen
    f. Army Commanding Officer Incharge of the Area
  7. With regard to taking over the entire complex at Gurudongma, it was decided in the meeting held on 27th June 2001 that the entire complex would be taken over by Lachen Monastery under the charge of Ven Lachen Rimpoche on 6th July 2001 as approved by the State Government.
  8. One lama from Lachen Monastery and one Chowkidar would be posted at Gurudongma and Army would provide logistic support.
  9. From 6th July 2001 onwards the entire structure at Gurudongma Lake was under the custody of the Lachen Monastery and one Chowkidar posted at Gurudongma continued to function as the caretaker of the structure.

From point 5 to 8, we would like to state that Sikhs pilgrimage continued to this place of Sikh worship. Every year Sikhs from all over the world keep visiting in months of March and September when the season is favorable for pilgrimage. The recitation of guru granth sahib is continuously recited since 1987 till its is forcefully evicted in absence of Sikh congregation. If any step is taken by state govt, its concealed from general public but shows clear case of conspiracy of state govt with Lanchen Rimpoche.

GuruNanak in Sikkim

  1. On 16th August 2017, the Public of Lachen Dzumsa and the Pipons unanimously decided to renovate the complex at the site and in order to facilitate designers and engineers to implement the proposal; the Lachen Monks decided to temporarily relocate the religious items at the site. Following conduct of prayers by Lachen monks, the entire complex was emptied and the all the religious items available at the complex was placed at Thangu Monastery North Sikkim and Sikh religious items was handed over to Gurudwara at Chungthang.

In this nation, people of any faith have no right to demolish any small or big however it may be of size, to demolish, to shift or to remove, even if a idol of any God is placed under Peepal tree, it can’t be removed because it could hurt the religious sentiments of a particular community than how could the state govt, its CM or its officers could vacate a gurudwara at their own and refuse pilgrims to worship. If Sikkim govt had any complaint/objection, it must have brought in notice of Sikkim gurudwara Management committee or the SGPC which is an authenticated and elected body to look after Gurudwaras under Gurudwara act 1925. It’s a gross negligence on part of Sikkim govt and we urge to restore the Gurudwara and place be declared a religious place in the name of Guru Nanak.

  1. It is probable that the some Sikh religious items during the handing taking over from the Army in the year 2001 as agreed upon was not taken by them and they remained in the complex. Till date no one has come forward to claim them.

(Whether any notice was published in local or national news papers in this regard, if yes, show the evidence)?

When the authentic elected Sikh body Shiromani Gurudwara Prabandhak Committee was in touch with CM, Sikkim, how could the Sikkim govt take control of gurudwara, forcefully evict it and hand it over to a Budhist Monastry without any prior information?
See here this evidence of correspondence:

Letter by SGPC 8-7-17

 Now when the Lachen monastery decided to develop the complex, the remaining Sikh religious items were formally handed over to the Gurudwara located at Chungthang fully wrapped in a ceremonial Khada and with full honour. The question of forceful removal does not arise as the handing and taking over from the Army was already completed in 6th July 2001. These remaining Sikh religious items present were duly and respectfully handed over to the Gurudwara at Chunghtang as Sikkimese are known world over are the most peaceful people and respects all religions and Communities,

Lachen Monastry doesn’t rule Sikkim, it has no right to develop the complex as it’s a Sikh place of worship since 1987. your officials forcefully evicted the Gurudwara and bought out all the religious items to Gangtok at Gurudwara Chungthang. How did they enter without presence of a magistrate if they meant to break open the locks and enter illegally, they must have informed the Gurudwara in capitol of Sikkim but no prior information was given till the confiscated items brought to hand it over them at Chungthang gurudwara.

  1. The District authorities were informed on this event on 16th August 2017 after the Dzumsa handed over the items to the Gurudwara at Chungthang.

Yes but only after the Gurudwara was forcefully evicted in absence of Sikh pilgrims, Why this information was not given before your team went to evict and take the control of gurudwara Dongmar?

  1. As regards the allegation regarding forceful removal of items from the Gurudwara, it is clarified that there is no Gurdwara at Gurudongma . A Dharmastal/Shrine under the custody of Lachen Monastery is present which the monks now want to renovate it.

Whether any so called dharmsala/shrine was built by Lachen Monastry? Please provide details as its all falsehood and bundle of lies stated to justify your malicious act which needs to be condemned. We have the evidence of its built and money collection.

  1. The Gurudongma Lake is protected as a most sacred Buddhist place of worship as per Home Department Notification No 70/Home/2001 dated 20th September 2001 and is also protected under the provision of the Place of Worship (Special Provisions) Act 1991 and the State Government Notification No 59/Home/98 dated 26th October 1998. Therefore any structure other than a Buddhist structure at Gurudongma would be in contraventions of the above acts.

Your govt can bring any notification at any time, we aren’t concerned if any notification is deliberately issued in 2001 to evict this Sikh gurudwara and take its possession by any means. We are there since 1987 and shall remain there till ages. The structure of temple were removed in 1998 by than Defense Minister of india George Fernandez and the trouble and such moves to take the possession of gurudwara and evict it started since then.

We Sikhs hope that Sikkim govt will regret on its decision and return the Gurudwara to its real owners-the Sikhs so that pilgrimage be restored to this holy place. It will strengthen ties of mutual bond in two peaceful communities the Baudhs and Sikhs and maintain peace and harmony in this region.

Waheguru ji ka khalsa waheguru ji ki fateh !!

We will paste the relevant video which shows Sikkim officials brought the confiscated religious itemsand left at anothyer gurudwara Chungthang on roadside, just keep watching.

Ajmer kesri







Ajmer Singh Randhawa



ਈਸਾਈਆਂ ਵੱਲੋਂ ਗੁਰੂ ਗਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਨਾਲ ਈਰਖਾ ?

August 14, 2017
ਸਿੱਖ ਨੌਜੁਆਨੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ, ਆਪਣੇ ਵਿਰਸੇ ਨੂੰ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣੋ, ਕੋਈ ਤੁਹਾਡੀ ਰੀਸ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ!
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~[ਈਸਾਈਅਤ ਦਾ ਮੁਖ ਅਧਾਰ ਯੀਸ਼ੂ ਦਾ ਮਰ ਕੇ ਜੀ ਉੱਠਣਾ ਹੈ! ਉਸਨੂੰ ਸੂਲੀ ਤੇ ਟੰਗ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਪਰ ਆਪਣੀ ਮੌਤ ਦੇ ਤੀਜੇ ਦਿਨ ਉਹ ਫੇਰ ਤੋਂ ਜੀ ਉਠਿਆ ਸੀ!
ਨਿਯੁ ਟੈਸਟਾਮੈਂਟ ਵਿਚ ਸੈਂਟ ਪਾਲ ਲਿਖਦੇ ਨੇ;
ਕਿ ਜੇਕਰ ਮੁਰਦਿਆਂ ਵਿਚ ਜੀ ਉੱਠਣ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਨਾ ਹੁੰਦੀ ਤਾਂ ਯੀਸ਼ੂ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸੀ ਜੀ ਸਕਦਾ!
ਅਤੇ ਜੇ ਯੀਸ਼ੂ ਨਾ ਜੀ ਉੱਠਦਾ ਤਾਂ ਸਾਡੇ ਉਪਦੇਸ ਹਵਾ ਵਿਚ ਹੀ ਹੋਣੇ ਸੀ ਮਤਲਬ ਤੁਹਾਡਾ ਯੀਸ਼ੂ ਵਿਚ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਵੀ ਕਲਪਨਾ ਮਾਤਰ ਹੀ ਹੁੰਦਾ! (1 Corinthians 15:13-14).

The fundamental basis of Christianity is resurrection i.e. revival of Jesus Christ after being crucified.
In the NT Paul says;
But if there be no resurrection of the dead, then is Christ not risen:
And if Christ be not risen, then is our preaching vain, and your faith is also vain. (1 Corinthians 15:13-14).

ਮੌਲਿਕ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਮੁਤਾਬਕ ਸਾਰੇ ਹੀ ਈਸਾਈਆਂ ਨੂੰ ਇਹ ਮਨਣਾ ਪਵੇਗਾ ਕਿ ਯੀਸ਼ੂ ਓਹਨਾ ਦਾ ਮੁਕਤੀਦਾਤਾ ਹੈ! ਅਧਿਆਤਮਕ ਤਜੁਰਬਾ ਯਾ ਸਮਾਜਿਕ ਜਿੰਮੇਦਾਰੀ ਨੂੰ ਕੋਈ ਮਹੱਤਵ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ!

Accordingly the fundamental principle is for all Christians to accept that Jesus as their savior. Spiritual experience or social responsibility is not given importance].
The fundamental principles of Sikh religion are three:
• Naam Japna – Remembering God’s virtues and obeying Divine commands.
• Dhram Di Kirt – Making an honest living also called truthful living;
• Vand Chhakna – sharing with others.
This is a life of practical spirituality with social responsibility.ਹੁਣ ਅਸੀਂ ਸਿੱਖ ਧਰਮ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰੀਏ;
ਸਿੱਖ ਧਰਮ ਦੇ ਮੌਲਿਕ ਸਿਧਾਂਤ ਇਹ ਤਿਨ ਨੇ;
ਨਾਮ ਜਪਣਾ–ਉਸ ਅਕਾਲ ਪੁਰਖ ਦਾ ਹਰ ਸਾਹ ਵਿਚ ਨਾਮ ਜਪਣਾ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਬਚਨਾ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰਨਾ,

ਧਰਮ ਦੀ ਕਿਰਤ ਕਰਨੀ- ਇਮਾਨਦਾਰੀ ਨਾਲ, ਸੱਚਾਈ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਜਿਦੰਗੀ ਲਈ ਕਮਾਈ ਦੇ ਸਾਧਨ ਕਰਨੇ,

ਵੰਡ ਸ਼ਕਣਾ- ਜੋ ਕਮਾਇਆ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਲੋੜਵੰਦ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਵੰਡ ਸ਼ਕਣਾ!

ਇਕ ਪੱਖ ਹੋਰ ਵੀ ਹੈ, ਯੀਸ਼ੂ ਨੂੰ ਤੇ ਸੂਲੀ ਤੇ ਟੰਗ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਤੇ ਉਸਦੀ ਮੌਤ ਵੀ ਹੋ ਗਈ ਸੀ ਪਰ ਗੁਰੂ ਦੇ ਸਿਖਾਂ ਨੇ ਤੇ ਮੌਤ ਨੂੰ ਵੀ ਰੋਕ ਦਿੱਤਾ ਸੀ ਜਦ ਤਕ ਓਹਨਾ ਦੇ ਬਚਨ ਨਹੀਂ ਸੀ ਪੂਰੇ ਹੋਏ!
ਓੰਜ ਤੇ ਅਣਗਿਣਤ ਸਿੱਖ ਨੇ ਜਿਹਨਾਂ ਯੀਸ਼ੂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸ਼ਹੀਦੀਆਂ ਦਿੱਤੀਆਂ ਪਰ ਕੁਝ ਨਾਮ ਦੱਸਦੇ ਹਾਂ ਜਿਹਨਾਂ, ਮੌਤ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਲਾਗੇ ਨਹੀਂ ਸੀ ਲੱਗਣ ਦਿੱਤਾ, ਰੋਕ ਦਿੱਤਾ ਸੀ ਕਿ ਜਦ ਤਕ ਸਿੱਖ ਦੇ ਬਚਨ ਪੂਰੇ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ, ਉਹ ਸੁਆਸ ਨਹੀਂ ਛੱਡਣਗੇ!

ਇਹਨਾਂ ਵਿਚ ਪਹਿਲਾਂ ਨਾਮ ਆਓਂਦਾ ਹੈ—ਭਾਈ ਤਾਰੂ ਸਿੰਘ ਜੀ ਦਾ-ਜਿਹਨਾਂ ਕੇਸ ਕਤਲ ਨਹੀਂ ਸੀ ਹੋਣ ਦਿੱਤੇ, ਨੇ ਉਸਤਰਾ ਕੇਸ ਕੱਟ ਸਕਿਆ, ਨਾ ਕੈਂਚੀ, ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਮੋਚੀ ਦੀ ਰਾਮਪੀ ! ਅਖ਼ੀਰ ਮੁਗਲਾਂ ਓਹਨਾ ਦੇ ਸਿਰ ਦੀ ਖੋਪਰ ਦੀ ਚਮੜੀ ਹੀ ਲਾਹ ਸੁੱਟੀ ਤੇ ਫੇਰ ਭਾਈ ਸਾਹਿਬ ਜੇ ਨੇ ਕਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਜਦ ਤਕ ਮੈਂ ਨਵਾਬ ਨੂੰ ਜੁੱਤੀ ਮਾਰਦੀਆਂ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਸੱਚਖੰਡ ਨਹੀਂ ਲੈ ਕੇ ਜਾਂਦਾ, ਤਦ ਤਕ ਮੈਂ ਸੁਆਸ ਨਹੀਂ ਛੱਡਾਂਗਾ!
bhai Taru Singh ji

ਓਹਨਾ ਨੂੰ ਕਿਲੇ ਦੇ ਬਾਹਰ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ,ਭਾਈ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਜਪੁਜੀ ਸਾਹਿਬ ਦੇ ਪਾਠ ਕਰਦੇ ਰਹੇ!

ਓਧਰ ਫੇਰ ਨਵਾਬ ਦਾ ਪਿਸ਼ਾਬ ਬੰਦ ਹੋ ਗਿਆ!. ਤਕਲੀਫ ਹੋਈ, ਕੋਈ ਇਲਾਜ਼ ਸਫਲ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ, ਫੇਰ ਕੁਝ ਸਿੰਘਾਂ ਦੇ ਕਹਿਣ ਤੇ ਨਵਾਬ ਦੇ ਸਿਰ ਵਿਚ ਭਾਈ ਤਾਰੂ ਸਿੰਘ ਜੀ ਦੀ ਜੁੱਤੀ ਮਾਰੀ ਜਾਂਦੀ ਤਾਂ ਪਿਸ਼ਾਬ ਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ! ਅੰਤ ਵਿਚ ੨੨ਵੇਂ ਦਿਨ ਨਵਾਬ ਮਾਰੀਆ ਤਾਂ ਭਾਈ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸੁਆਸ ਛੱਡੇ!

ਦੂਜਾ ਨਾਮ ੮੦ ਸਾਲ ਬਜ਼ੁਰਗ ਬਾਬਾ ਦੀਪ ਸਿੰਘ ਜੀ ਦਾ ਆਓਂਦਾ ਹੈ ਜਿਹਨਾਂ ਨੇ ਸੌਂਹ ਖਾਦੀ ਸੀ ਕਿ ਮੁਗਲਾਂ ਤੋਂ ਦਰਬਾਰ ਸਾਹਬ ਆਜ਼ਾਦ ਕਰਵਾਉਣਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜੇ ਸਿਰ ਦੇਣਾ ਵੀ ਹੋਵੇਗਾ ਤਾਂ ਗੁਰੂ ਰਾਮਦਾਸ ਜੀ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿਚ ਦਰਬਾਰ ਸਾਹਿਬ ਹੀ ਦਿਆਂਗੇ!
Baba Deep Singh ji
ਹੋਣੀ ਕੁਝ ਐਸੀ ਵਾਪਰੀ ਕਿ ਸ੍ਰੀ ਅਮ੍ਰਤਸਰ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਤੋਂ ੮-੯ ਕਿਲੋ ਮੀਟਰ ਪਹਿਲੋਂ ਹੀ ਅੱਟਲ ਖਾਨ ਨਾਲ ਜੁੱਧ ਵਿਚ ਬਾਬਾ ਜੀ ਦੀ ਧੌਣ ਕੱਟੀ ਗਈ ਜਦ ਕਿ ਬਾਬਾ ਜੀ ਦੇ ਵਾਰ ਨਾਲ ਉਹ ਮੁਗਲ ਵੀ ਮਾਰੀਆ ਗਿਆ!,ਇੰਨੇ ਵਿਚ ਕਿਸੇ ਸਿੰਘ ਨੇ ਆਵਾਜ਼ ਮਾਰੀ ਕਿ ਬਾਬਾ ਜੀ ਸਿੱਖ ਦਾ ਬਚਨ ਖਾਲੀ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ, ਤੁਸਾਂ ਸੌਂਹ ਚੁੱਕੀ ਸੀ ਕਿ ਸੀਸ ਗੁਰੂ ਰਾਮਦਾਸ ਜੀ ਦੇ ਚਰਣੀ ਦੇਣਾ ਹੈ ਪਰ ਅੱਧ ਬਿਚਾਲੇ ਹੀ ਚੱਲ ਪਏ ਹੋ?

ਇਹ ਸੁਣਦਿਆਂ ਹੀ ਬਾਬਾ ਦੀਪ ਸਿੰਘ ਜੀ ਨੇ ਸਤਿ ਬਚਨ ਆਖਿਆ ਅਤੇ ਕੱਟੇ ਹੋਏ ਸਿਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਦੀ ਤਲੀ ਤੇ ਧਰ ਲਿਆ ਅਤੇ ਜੰਗ ਕਰਨੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ! ਹੁਣ ਮੁਰਦਿਆਂ ਨਾਲ ਕੌਣ ਲੜੇ, ਮੁਗਲ ਫੌਜ਼ ਭੱਜ ਖਲੋਤੀ!

ਬਾਬਾ ਦੀਪ ਸਿੰਘ ਦਰਬਾਰ ਸਾਹਿਬ ਜਾ ਪੁੱਜੇ ਜਿਥੇ ਓਹਨਾ ਜਪੁਜੀ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਦਾ ਪਾਠ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਪ੍ਰਕਰਮਾ ਵਿਚ ਗੁਰੂ ਸਾਹਿਬ ਨੂੰ ਭੇਂਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ !

ਹੋਰ ਵੀ ਬਿਅੰਤ ਸਿੰਘ ਨੇ ਜਿਹਨਾਂ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਕਿਸੇ ਬਹਸ ਵਿਚ ਦਿੱਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ!

ਮਰ ਕੇ ਤੇ ਕਈ ਹੁਣ ਵੀ ਜੀ ਉਠਦੇ ਹਨ ਪਰ ਮੌਤ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ, ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਸੱਚ ਦੇ ਮਾਰਗ ਚਲਦਿਆਂ ਸਿਰਫ ਸਿ
ਖਾਂ ਨੇ ਹੀ ਕੀਤਾ, ਇਹ ਚੇਤੇ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ!

ਈਸਾਈਆਂ ਲਈ ਬਾਈਬਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਬਾਈਬਲ ਯਿਸ਼ੂ ਮਸੀਹ ਨੇ ਲਿਖੀ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਫੇਰ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ?
ਇਹ ਯਿਸ਼ੂ ਦੇ ਸਵਰਗ ਸਿਧਾਰ ਜਾਣ ਦੇ ਕਈ ਦਹਾਕਿਆਂ ਮਗਰੋਂ ਲਿਖੀ ਗਈ ਸੀ!

ਬਾਈਬਲ ਦੇ ਅਸੀਂ ਦੋ ਰੂਪ ਵੇਖਦੇ ਹਾਂ;
੧- ਓਲ੍ਡ ਟੈਸਟਾਮੈਂਟ ਜਾਂ OT, ਇਸਦੇ ਵਿਚ ੩੯ ਕਿਤਾਬਾਂ ਨੇ,
੨- ਨ੍ਯੂ ਟੈਸਟਾਮੈਂਟ ਜਾਂ NT, ਇਸ ਵਿਚ ੨੭ ਕਿਤਾਬਾਂ ਨੇ!

ਬਾਈਬਲ ਦੇ ਬਹੁਤ ਰੂਪ ਨੇ, ਇਹਨਾਂ ਵਿਚੋਂ ਰਾਜੇ ਜੇਮਸ ਵਾਲੀ ਬਾਈਬਲ ਸਭ ਤੋਂ ਭਰੋਸੇ ਵਾਲੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ!

ਇੰਨੇ ਰੂਪ, ਇੰਨੀਆਂ ਕਿਤਾਬਾਂ ਦੇ ਸੈੱਟ ਹੁੰਦੇ ਹੋਏ ਵੀ ਬਾਈਬਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ ਪਰ…..

Sri Guru Granth Sahib ji

ਗੁਰੂ ਗਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਜਿਸ ਨੂੰ ਗੁਰੂ ਅਰਜਨ ਦੇਵ ਜੀ ਨੇ ਲਿਖਿਆ ਅਤੇ ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਜੀ ਨੇ ਇਸ ਵਿਚ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਗੁਰੂ ਤੇਗ ਬਹਾਦਰ ਜੀ ਦੀ ਬਾਣੀ ਜੋੜੀ, ਇਸ ਵਿਚ ਕਿਸੇ ਵੀ ਲੱਗ, ਮਾਤਰਾ ਵਿਚ ਵੀ ਕੋਈ ਬਦਲਾਵ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ!

ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਨੂੰ ਗੁਰੂ ਹੁੰਦੇ ਹੋਈ ਗੁਰੂ ਗਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਵਿਚ ਕਿਸੇ ਵੀ ਬਾਣੀ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਦਾ ਹਕ਼ ਸੀ, ਇਹ ਹਕ਼ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਹੈ!

ਫੇਰ ਵੀ ਗੁਰੂ ਗਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਇਹਨਾਂ ਮੂਰਖਾਂ ਲਈ ਈਰਖਾ ਹੈ , ਜਦਕਿ ਦੁਨੀਆਂ ਮੰਨਦੀ ਹੈ ਕਿ ਗੁਰੂ ਗਰੰਥ ਗਿਆਨ ਦਾ ਭੰਡਾਰ ਨੇ!

ਇਸੇ ਈਰਖਾ ਦੇ ਵੱਸ ਹੋ ਕੇ ਹੀ ਅੰਬਰਸਰ ਦੇ ਇਕ ਪਿੰਡ ਮਧੂ ਛਾਂਗਾ ਪਿੰਡ ਦੇ ਰਣਜੀਤ ਮਸੀਹ ਨੇ ਗੁਰੂਦਵਾਰਾ ਸਾਹਿਬ ਜਾ ਕੇ ਗੁਰੂ ਗਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਵਿਚੋਂ ੧੨ ਅੰਗ ਪਾੜ ਸੁੱਟੇ ਸੀ ! ਉਹ ਤੇ ਉਸਦੀ ਹਰਕਤ ਕੈਮਰੇ ਵਿਚ ਦਰਜ਼ ਹੋ ਗਈ ਸੀ ਤੇ ਸੌਖਾ ਫੜ ਲਿਆ ਨਹੀਂ ਤੇ ਸ਼ਕ਼ ਦੀ ਸੂਈ ਹਿੰਦੂ ਸ਼੍ਤਾਨਾਂ ਤੇ ਹੀ ਪਈ ਰਹਿਣੀ ਸੀ!

Image may contain: text

ਲੰਮੇ ਕੇਸਾਂ ਅਤੇ ਦਾਹੜੇ ਨਾਲ ਈਸਾਈਆਂ ਦਾ ਸੰਬੰਧ !

God is described differently at different places in the Bible. The Old Testament says “So God created man in his own image,” (Genesis 1:27).

ਪੁਰਾਤਨ ਈਸਾਈਆਂ ਵਿਚ ਲੰਮੇ ਕੇਸਾਂ ਅਤੇ ਦਾਹੜੇ ਦੀ ਉਪਯੁਕੱਤਾ ਤੇ ਈਸਾਈ ਧਰਮ ਵਿਚ ਅਕਸਰ ਸੁਆਲ ਪੁੱਛੇ ਜਾਂਦੇ ਸੀ! ਪੁਰਾਣੇ ਈਸਾਈਆਂ ਪਾਦਰੀ ਦੇ ਇਕ ਪਹਿਰਾਵੇ ਤੇ ਵਿਆਪਕ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦਿੰਦਾ J./F.1991 ਵਿਚ ਲਿਖਿਆ ਹੋਇਆ ਇਕ ਲੇਖ ਨਜ਼ਰੀਂ ਪਿਆ ! ਇਸ ਵਾਸਤੇ ਅਸੀਂ ਹੁਣ ਸਿਰਫ ਪਾਦਰੀ ਦੇ ਪਹਿਰਾਵੇ ਕੇਸਾਂ ਅਤੇ ਦਾਹੜੇ ਤੇ ਹੀ ਗੱਲ ਕਰਾਂਗੇ!


ਇਸ ਵਿਸ਼ੇ ਦੀ ਖੁੱਲ ਕੇ ਵਿਆਪਕ ਚਰਚਾ ਲਈ ੨ ਮੁਖ ਕਾਰਣ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਨੇ: ਇਹ ਕਿਹਾ ਹੈ ਕਿ : ਇਹ ਮੰਨ ਪਵੇਗਾ ਕਿ ਇਹ ਫੈਸ਼ਨ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਕਿਰਸਾਨ ਨਹੀਂ ਦਿੱਸਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ!” ਹੋਰ ਵੀ ਬੇਹੂਦਗੀ ਹੋਵੇਗੀ ਜੇ ਕਹੀਏ ਕਿ “ਮੇਰੀ ਘਰ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਇਹ ਪਸੰਦ ਨਹੀਂ  ਜਾਂ ਉਹ ਇਸ ਪਹਿਰਾਵੇ ਦੀ ਇਜ਼ਾਜ਼ਤ ਨਹੀਂ ਦੇਵੇਗੀ!” ਇੰਜ ਦੇ ਕਾਰਨ ਮਾਡਰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਨੇ ਜਿਹਨਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਜਾਂ ਤੇ ਫੌਰੀ ਸਮਕਾਲੀ ਫੈਸ਼ਨ ਦਾ ਭਾਣਾ ਬਣਾਉਂਦੇ ਨੇ(ਜੇ ਦਾਹੜੀ ਹੈ ਤੇ ਹੈ, ਤੇ ਜੇ ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਮੁੰਨ ਦਿੱਤੀ) ਕਹਿ ਕੇ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਨਾਲ ਹੋਣ ਦੇ ਭੁਲੇਖੇ ਵਿਚ ਨੇ! ਇੰਜ ਉਹ ਇਹ ਵੀ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਕਿ ਚਰਚ ਦੇ ਪੁਰਾਣੇ ਅਸੂਲਾਂ ਦੇ ਖਿਲਾਫ ਜਾਣ!

ਦੂਜਾ ਮੁਖ ਕਾਰਣ ਹੈ ਧਾਰਮਕ ਕਿਤਾਬ ਬਾਈਬਲ ਵਿਚ ਲਿਖੀ ਹੋਈ ਗੱਲ ਜਿਸ ਤੇ ਸੇਂਟ ਪਾਲ ਆਖਦੇ ਨੇ: ਦੋਵੇਂ, ਕੁਦਰਤ ਵੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦੱਸਦੀ, ਕਿ, ਜੇ ਕਿਸੇ ਬੰਦੇ ਦੇ ਲੰਮੇ ਕੇਸ ਨੇ, ਤੇ ਕੀ ਇਹ ਉਸ ਬੰਦੇ ਲਈ ਸ਼ਰਮ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਹੈ? (I Cor. 11:14) ਪਹਿਲੇ ਤੱਥ ਦੇ ਪੱਖ ਵਿਚ ਉਹ ਜੁਆਬ ਦਿੰਦੇ ਨੇ, ਪੁਰਾਤਨ ਰੀਤਾਂ ਸਿਧੀਆਂ ਹੀ ਨਵੇਕਲੇ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵ ਵਿਆਪਕ ਪੱਖ ਨੂੰ ਨਕਾਰਦਿਆਂ ਨੇ! ਇਸ ਵਾਸਤੇ ਇਹ ਜਰੂਰੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਦੀ ਹੋਰ ਡੂੰਗੀ ਗਹਿਰਾਈ ਵਿਚ ਜਾ ਕੇ ਬਾਈਬਲ ਵਿਚੋਂ ਇਸ ਪੱਖੋਂ ਹੋਰ ਖੋਜ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ!

ਪੁਰਾਤਨ ਈਸਾਈਆਂ ਦੀ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹਤਾ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਓਲ੍ਡ ਟੈਸਟਾਮੈਂਟ ਦੀ ਧਾਰਮਕ ਰੀਤਾਂ (Traditions) ਤੋਂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ! ਸਾਡਾ ਪਰਮਪਿਤਾ ਪਰਮੇਸਰ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧ , ਪਵਿੱਤਰਤਾ, ਪੂਜਾ, ਅਤੇ ਨੈਤਿਕਤਾ ਬਾਈਬਲ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿਚ ਹੀ ਲਾਗੂ ਹੋ ਗਈ ਸੀ! ਗਿਰਜਿਆਂ ਵਿਚ ਪਾਦਰੀਆਂ ਨੂੰ ਥਾਪੇ ਜਾਣ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਪਰਮਪਿਤਾ ਪਰਮੇਸਰ ਨੇ ਇਹਨਾਂ ਪਾਦਰੀਆਂ ਨੂੰ ਸੋਗ ਦੇ ਵੇਲੇ ਲਈ ਕੁਝ ਹੁਕਮ (Commandments) ਦਿੱਤੇ ਸੀ, ਕਿ ਉਹ ਮਿਰਤਕ ਲਈ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਦੇ ਕੇਸ ਕਤਲ ਨਹੀਂ ਕਰਨਗੇ, (ਮੂਰਤ ਪੁੱਜਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰਸਮਾਂ) ਜਿਸ ਨਾਲ ਓਹਨਾ ਦੇ ਸਿਰ ਦਾ ਉਪਰਲਾ ਹਿੱਸਾ ਗੰਜਾ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਉਹ ਆਪਣਾ ਦਾਹੜਾ ਵੀ ਮੁਨਣਗੇ ….(Lev. 21: 5), ਅਤੇ ਇਹ ਸਾਰੇ ਹੀ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਹੁਕਮ ਹੋਵੇਗਾ, ਨਾ ਹੀ ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਦੇ ਕੇਸ ਗੋਲਾਈ ਵਿਚ ਹੀ ਕੱਟ ਸਕਣਗੇ, ਨਾ ਹੀ ਆਪਣੇ ਦਾਹੜੇ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਤਰਾਂ ਵੀ ਨੁਕਸਾਨ (disfigure) ਪਹੁੰਚਾਉਣਗੇ (Lev. 19:27) ਪਾਦਰੀਆਂ ਲਈ ਇਹਨਾਂ ਹੁਕਮ ਦਾ ਮਹੱਤਵ ਇਕ ਮਿਸਾਲ ਹੋਵੇਗਾ ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸਰ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿਚ ਪੂਰੀ ਤਰਾਂ ਭਗਤ ਭਾਵ ਨਾਲ ਸਮਰਪਤ ਹੋ ਜਾਣ!

ਆਮ ਆਦਮੀਆਂ ਲਈ ਵੀ ਇਹੋ ਹੁਕਮ ਨੇ ਪਰ ਸਿਰਫ ਪਾਦਰੀਆਂ ਵਾਲੇ ਧਾਰਮਕ ਕਾਰਜ ਨਹੀਂ ਕਰਨਗੇ! ਇਹ ਬਾਹਰਲੇ ਪਹਿਰਾਵੇ ਨੂੰ ਇਕ ਹੁਕਮ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਵੇ, ਇਸ ਵਾਸਤੇ ਇਹ ਹੁਕਮ ਨਜ਼ਰੇਨ (Nazaren) ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਉਸਤਰਾ ਉਸਦੇ ਸਿਰ ਤੇ ਨਹੀਂ ਲੱਗੇਗਾ ਜਦ ਤਕ ਕਿ ਉਸ ਵੱਲੋਂ ਪਰਮੇਸਰ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਹੋਇਆ ਵਚਨ ਪੂਰਾ ਨਹੀਂ ਹੋ ਜਾਂਦਾ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਵੇਗਾ, ਪਰਮੇਸਰ ਦੇ ਬਚਣਾ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ ਸਾਰਾ ਦਿਨ ਉਹ ਆਪਣੇ ਕੇਸਾਂ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਕਰੇਗਾ ਜਿਵੇਂ ਕਬੂਤਰ ਆਪਣੇ ਪਰਾਂ ਨੂੰ ਚੁੰਜ ਨਾਲ ਸਵਾਰਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ!…Numbers 6;5-6.

ਨਾਜ਼ਰੇਨੇ (Nazarene) ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਬਚਨ ਦਾ ਮਹੱਤਵ ਰੱਬ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦਾ ਇਕ ਪ੍ਰਮਾਣ ਹੈ ਜੋ ਕਿ ਉਸ ਬੰਦੇ ਤੇ ਲਾਗੂ ਹੈ ਜਿਸਨੇ ਇਹ ਬਚਨ ਕੀਤਾ ਹੈ! ਕੇਸ ਕੱਟਣ ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਰੱਬ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਵਜੂਦ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰ ਦੇਣਾ! ਇਸ ਦਾ ਸਬੂਤ ਹੈ ਸੈਮਸਨ, (ਵੇਖੋ Judges ੧੬-੧੭-੧੯) !

ਇਹਨਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਤੱਥਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਜੋ New Testamnet ਹੇਠ ਚਰਚ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ, ਨੂੰ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਕਿੰਤੂ ਪ੍ਰੰਤੂ ਕੀਤੀਆਂ ਹੀ ਅੱਜ ਤਕ ਜਿਵੇਂ ਦੇ ਤਿਵੇਂ ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਧਰਮ ਪ੍ਰੇਰਿਤ, ਸਾਡੀ ਪਸੰਦ ਕਰਕੇ ਮੰਨ ਲਿਆ ਗਿਆ! ਕਿਓਂ, ਇਕ ਸੁਆਲ ਜਰੂਰ ਉਠੇਗਾ. ਕਿ ਇਹ ਪੁਰਾਤਨ ਸਮੇਂ ਦੇ ਪਾਦਰੀ, ਜਿਹਨਾਂ ਕੇਸਾਂ ਉਪਰ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਪਵਿੱਤਰ ਹੁਕਮਾਂ ਨੂੰ ਮੰਨ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕੀਤਾ,ਕੀ ਅੱਗੋਂ ਤੋਂ ਇਹਨਾਂ ਪਾਦਰੀਆਂ ਨੂੰ ਸਿਰ ਢੱਕਣ ਦੀ ਇਜ਼ਾਜ਼ਤ ਦਿੰਦੇ ਨੇ, ਰੀਤਾਂ ਜਿਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਜੜਾਂ ਓਲ੍ਡ ਟੈਸਟਾਮੈਂਟ ਦੇ ਪੁਰਾਣੇ ਕਨੂੰਨਾਂ (cf. Ex. 24:4-6) ਅਤੇ ਪੁਰਾਣੇ ਚਰਚ (ਗਿਰਜੇ) ਦੀਆਂ ਰੀਤਾਂ ਤੋਂ ਉਲਟ ਨਹੀਂ? (see Fusebius and Epiphanius of Cyprus concerning the miters (Bastar) worn by the Apostles John and James)?

ਰਸੂਲ ਪਾਲ (ਈਸਾਈ ਧਰਮ ਪ੍ਰਚਾਰਕ) ਨੇ ਖੁਦ ਆਪਣੇ ਲੰਮੇ ਕੇਸ ਰੱਖੇ ਹੋਏ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਅਸੀਂ ਸਿੱਟਾ ਕੱਢ ਸਕਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਪਵਿੱਤਰ ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਉਹ ਲਿਖਤ ਜਿਸ ਵਿਚ ਦਰਜ਼ ਹੈ ਕਿ “ਸਿਰ ਤੇ ਬਣਨ ਵਾਲਾ ਕਪੜਾ (Head bands )” In Slovanic, ਅਤੇ “ਤੌਲੀਆ” ਜਿਹੜੇ ਉਸ ਦੇ ਸ਼ਰੀਰ ਨੂੰ ਛੁਹਂਦੇ ਸੀ ਆ ਪਾਏ ਹੋਏ ਸੀ, ਓਹਨਾ ਨੂੰ ਬਿਮਾਰ ਰੋਗੀਆਂ ਨੂੰ ਸਿਹਤਮੰਦ ਕਰਨ ਲਈ ਓਹਨਾ ਦੇ ਉਪਰ ਪਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ! ਇਹਨਾਂ ਸਿਰ ਤੇ ਬਣਨ ਵਾਲੇ ਕੱਪੜੇ ਤੋਂ ਸੇਂਟ ਪਾਲ ਦੇ ਲੰਮੇ ਕੇਸ਼ ਹੋਣ ਦਾ ਇਸ਼ਾਰਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, (ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਰਸਮ ਮੁਤਾਬਕ ਹੀ ਹੈ) ਇਸ ਕੱਪੜੇ ਸਿਰ ਦੇ ਪਿਛਲੇ ਪਾਸੇ ਕਰਕੇ ਬੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ (cf. Acts 19:12) ! ਇਤਿਹਾਸਕਾਰ Egezit ਲਿਖਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਰਸੂਲ ਜੇਮਸ, ਜਰੁਸਲੇਮ ਦੇ ਗਿਰਜੇ ਘਰ ਦਾ ਮੁਖੀ, ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਕੇਸ ਕਦੀ ਕਤਲ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕੀਤੇ!(Christian Reading, Feb. 1898, p.142, [in Russian]).

ਜੇਕਰ ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਰੀਤ ਪਾਦਰੀਆਂ ਅਤੇ ਈਸਾਈ ਸਮਾਜ ਵਿਚ old testament ਕਰਕੇ ਪ੍ਰਚਲਤ ਸੀ ਤਾਂ ਸੇਂਟ ਪਾਲ ਨੇ ਜੋ Corinthian ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਸੀ ਉਹ ਅਸੀਂ ਕਿਵੇਂ ਸਮਝ ਸਕਦੇ ਹਾਂ? ਸੇਂਟ ਪਾਲ ਉਹ ਹਵਾਲਾ ਦਿੰਦੇ ਨੇ ਜਦੋਂ ਮਰਦ ਅਤੇ ਤੀਵੀਆਂ ਅਰਦਾਸ ਕਰ ਰਹੇ ਸੀ (cf. I Cor. 11:3-4) ! ਇਸ ਹਵਾਲੇ ਵਿਚ ਅਤੇ ਹੋਰਨਾਂ ਹਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਉਹ ਸਿਰ ਨੂੰ ਢੱਕਣਾ ਸਾਬਤ ਕਰਦੇ ਨੇ (cf. I Cor. 11: 4-7), ਉਹ ਸਮਾਜ ਦੇ ਆਮ ਬੰਦਿਆਂ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦਿੰਦੇ ਨੇ ਨਾ ਕਿ ਪਾਦਰੀਆਂ ਦਾ!

ਇਕ ਹੋਰ ਥਾਂ ਤੇ ਸੇਂਟ ਪਾਲ ਪਾਦਰੀਆਂ ਅਤੇ ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚਲੇ ਫਰਕ ਦਾ ਪ੍ਰਤੱਖ ਪ੍ਰਮਾਣ ਦਿੰਦੇ ਨੇ (cf. I Cor. 4:1, I Tim. 4:6, Col. 1:7, and others). ਉਹ ਓਲ੍ਡ ਟੈਸਟਾਮੈਂਟ ਦੀ ਕੇਸਾਂ ਅਤੇ ਦਾਹੜੇ ਪ੍ਰਤੀ ਪੁਰਾਣੀ ਮਾਨਤਾ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ , ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਅਸੀਂ ਉਪਰ ਵੇਖਿਆ ਹੈ, ਓਹਨਾ ਨੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰਨ ਉਪਰੰਤ ਹੀ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਜਿਵੇ ਪ੍ਰਭੂ ਪਰਮੇਸਰ ਨੇ ਆਪ ਹੁਕਮ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਹਰ ਮੌਕੇ ਤੇ ਦੱਸਿਆ ਹੈ ਕਿ ਈਸਾਈ ਮਤ ਦੇ ਨਵੇਂ ਪਾਦਰੀਆਂ ਲਈ ਇਹ ਨਿਹਾਇਤ ਜਰੂਰੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਲੰਮੇ ਕੇਸ ਅਤੇ ਦਾਹੜੇ ਰੱਖਣ!

ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਲੇਖ ਵਿਚ ਪਹਿਲੋਂ ਹੀ ਦੱਸ ਚੁੱਕੇ ਹਾਂ ਕਿ ਦੋਵੇਂ, ਇਕੱਲੀ ਕੁਦਰਤ ਹੀ ਨਹੀਂ ਇਹ ਉਪਦੇਸ ਦਿੰਦੇ ਨੇ ਕਿ ਜੇਕਰ ਕਿਸੇ ਬੰਦੇ ਨੇ ਕੇਸ ਅਤੇ ਦਾਹੜਾ ਰੱਖਿਆ ਹੈ ਤਾਂ ਕੀ ਇਹ ਉਸ ਵਾਸਤੇ ਸ਼ਰਮ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ? (I Cor. 11:14)

ਸੇਂਟ ਪਾਲ ਗ੍ਰੀਕ ਭਾਸ਼ਾ ਦਾ ਲਫ਼ਜ਼ “ਕੇਸਾਂ” ਵਾਸਤੇ ਵਰਤਦੇ ਹਨ! ਕੇਸਾਂ ਲਈ ਇਹ ਖਾਸ ਸਬਦ ਕੇਸਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਿੰਗਾਰ (ਅਲੰਕਾਰ ਜਾਂ ornament) ਦੱਸਦਾ ਹੈ, ਕੇਸਾਂ ਦੀ ਲੰਬਾਈ ਮਹੱਤਵ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੀ, ਇਹ ਦੂਜੇ ਥਾਂ ਤੇ ਆਓਂਦੀ ਹੈ ਜੋ ਕਿ ਸ਼ਰੀਰ ਦੀ ਰਚਨਾ ਜਾਂ ਬਣਾਵਟ ਨੂੰ ਦਰਸ਼ਾਓਂਦੀ ਹੈ! (੧)

ਸੇਂਟ ਪਾਲ ਵੱਲੋਂ ਲਫ਼ਜ਼ਾਂ ਦੀ ਚੋਣ ਈਸਾਈ ਸਮਾਜ ਵਿਚ ਆਮ ਆਦਮੀ ਵੱਲੋਂ ਇਕ ਫੈਸ਼ਨ ਵਜੋਂ ਕੇਸ ਰੱਖਣ ਤੇ ਉਸ ਵੱਲੋਂ ਕੀਤੀ ਆਲੋਚਨਾ ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਪਾਉਣਾ ਹੈ ਜੋ ਕਿ ਪਵਿੱਤਰ ਯਹੂਦੀ ਅਤੇ ਈਸਾਈਆਂ ਵੱਲੋਂ ਨਵੇਕਲਾ ਉਪਰਾਲਾ ਸੀ! ਅਸੀਂ ਇਹ ਵੀ ਵੇਖਿਆ ਹੈ ਕਿ ਸੇਂਟ ਪਾਲ ਨੇ ਜੋ ਸੈਂਟ Paul in the 96th canon of the Sixth Ecumenical Council ….ਦੱਸਿਆ ਹੈ, ਇਸ ਉਸ ਨਾਲ ਮੇਲ ਖਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿਥੇ ਉਹ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜੋ ਲੋਕ ਕੇਸਾਂ ਨੂੰ ਧਾਰਣ ਕਰਦੇ ਨੇ, ਕੇਸ ਰੱਖਦੇ ਨੇ, ਉਹ ਓਹਨਾ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਘਾਟੇ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਹੁੰਦੀ ਜੋ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੇ,ਇੰਜ ਉਹ ਲੋਕ ਬੜੀ ਚਲਾਕੀ ਨਾਲ ਹੁਸਿਆਰੀ ਵਰਤਦੇ ਹੋਏ ਅਪਵਿੱਤਰ (ਭੈੜੀ) ਆਤਮਾਵਾਂ ਦੇ ਵੱਸ ਵਿਚ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਨੇ (3)

ਇਕ ਹੋਰ ਸਤ੍ਰੋਤ ਤੋਂ, Eerdmans Bible Dictionary ਵਿਚੋਂ ਅਸੀਂ ਹੇਠਲੀ ਓਲ੍ਡ ਟੈਸਟਾਮੈਂਟ ਦੀ ਪ੍ਰਥਾ ਵੇਖਦੇ ਹਾਂ , ” ਸਮਾਜ ਦੇ ਪ੍ਰਚਲਨ ਵਿਚ ਕੇਸਾਂ ਦੀ ਸਜਾਵਟ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਉੱਚੇ ਤਬਕੇ ਵਿਚ ਫੈਸ਼ਨ ਵਜੋਂ ਵੇਖੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ, ਜਿਹੜੇ ਕਿ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਮਰਰਤਾਂ ਪੁੱਜਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਓ ਹੇਠਾਂ ਸੀ! ਨਹੀਂ ਤੇ ਲੰਮੇ ਕੇਸਾਂ ਦਾ ਰਿਵਾਜ਼ ਤੇ ਹਿਬਰੂ Hebrews (cf. Ezek. 8:3) ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਮਰਦਾਂ ਅਤੇ ਤੀਵੀਆਂ, ਦੋਹਨਾਂ ਵਿਚ ਵੀ ਸੀ!”[cf. Cant 4:1; 7:5] (2) !

ਇੰਜ ਸਾਨੂ ਪਤਾ ਚਲਦਾ ਹੈ ਕਿ ਛਂਟਨੀ ਕੀਤੇ ਹੋਏ ਜਾਂ ਸਜਾਵਟੀ ਕੇਸ ਮੂਰਤੀ ਪੂਜਕ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਹੀ ਪ੍ਰਚਲਤ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਹ ਬਿਲਕੁਲ ਵੀ ਮਨਜੂਰ ਨਹੀਂ ਸੀ (ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਗਿਰਜੇ ਦੇ ਪਾਦਰੀ,ਈਸਾਈ ਧਰਮ ਪ੍ਰਚਾਰਕਾਂ ਲਈ) ਪੁਰਾਤਨ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਲਈ ਕੇ ਸਮਕਾਲੀਨ ਨਵੀਆਂ ਰੀਤਾਂ ਦੇ ਚਾਲਾਂ ਤੇ ਵੀ! ਇਹ ਬੜੀ ਹੀ ਰੋਚਕ ਗੱਲ ਹੈ ਕਿ ਕੇਸਾਂ ਦੀ ਸਜਾਵਟ ਜਾਂ ਛਂਟਨੀ ਕਰਨੀ ਈਸਾਈ ਸਮਾਜ ਵਿਚ ਰੋਮਨ ਅਤੇ ਕੈਥੋਲਿਕ ਦੋਂਨਾਂ ਵਿਚ ਹੀ ਵਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ! ਰੋਮਨ ਸਮਾਜ ਵਿਚ ਇਹ ਕਾਫ਼ਿਰ ਲੋਕਾਂ (ਮੂਰਤੀ ਪੁੱਜਕ) ਦੀ ਰੀਤ ੧੧ਵੀਂ ਸ਼ਤਾਬਦੀ ਵਿਚ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹੋਈ, ਇਸ ਰੀਤ ਨੂੰ ਕਾਰਡੀਨਲ ਹੁਮਬਰਟ ਨੇ ੧੫ ਜੁਲਾਈ ੧੦੫੪ ਨੂੰ ਕੋਂਸਟੈਂਟੀਨਾਪੋਲ ਦ ਪੈਤ੍ਰੀਆਰ੍ਕ ਮਿਸ਼ੇਲ ਦੇ ਖਿਲਾਫ ਇਕ ਸਰਾਪ ਵਜੋਂ ਸੂਚੀ ਵਿਚ ਦਾਖਿਲ ਕੀਤਾ ਸੀ ਜੋ ਕਿ ਪੱਛਮੀ ਚਰਚ ਦੇ ਪੁਰਾਤਨ ਰੂੜੀਵਾਦੀ ਚਰਚ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਹੋਣ ਦੀ ਉਪਜ ਸੀ! “ਜਦੋਂ ਦਾਹੜੀ ਅਤੇ ਲੰਮੇ ਕੇਸ ਰੱਖਦੇ ਹੋ(ਪੂਰਵੀ ਰੂੜੀਵਾਦੀ ਚਰਚ), ਤੁਸੀਂ ਰੋਮਨ ਪਾਦਰੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਆਪਸੀ ਮਿਲਵਰਤਨ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰੀ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹੋ ਕਿਓਂਕਿ ਉਹ ਕੇਸ ਕਤਲ ਕਰਦੇ ਨੇ ਅਤੇ ਧੜੇ ਮੁੰਨਦੇ ਨੇ!” [!]~Igumen Luke

(1) Joseph Thayer D. D., A Greek-English Lexicon of the New Testament, p. 354.
(2) A. C. Myers ed., The Eerdmans Bible Dictionary, p.455
(3) The Rudder, tranS. D. Cummings, p.403.
(4) N. N. Voekov, The Church, Russia, and Rome, (in Russian), p. 98.

ਕੇਸ ਤੇ ਯਹੂਦੀ;

ਯਹੂਦੀ ਮਤ ਦੇ ਬਾਨੀ ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਿਧ ਨਬੀ ਹਜਰਤ ਮੂਸਾ ਜੀ ਹੋਏ ਹਨ ਜਿਨਾ ਦਾ ਜਨਮ ਹਜਰਤ ਨੂਹ ਦੀ ਸਨਤਾਨ ਵਿਚ ਆਮਰਾਨ ਦੇ ਘਰ ਹੋਇਆ ਸੀ! ਜਿਸ ਕਿਤਾਬ ਵਿਚ ਉਹਣਾ ਦੇ ਜੀਵਨ ਬਾਰੇ ਸਮਾਚਾਰ ਮਿਲਦੇ ਹਨ ਉਸਦਾ ਨਾਮ ਪੈਦਾਇਸ ਕਿਤਾਬ ਹੈ ਉਸ ਦੇ ਪੰਜਾਬੀ ਉਲਥੇ ਵਿਚ ਲਿਖਿਆ ਹੈ ਕਿ’ “ਇਹ ਆਦਮੀ ਦੀ ਉਤਪਤੀ ਦਾ ਚਿੱਠਾ ਹੈ. ਜਿਸ ਦਿਹਾੜੇ ਖੁਦਾ ਨੇ” ਆਦਮਿ ਨੂੰ ਉਤਪਨ ਕੀਤਾ.ਖੁਦਾ ਦੀ ਸੂਰਤ ਉਸ ਨੂੰ ਬਣਾਇਆ(ਆਇਤ 1-2), ਇਹਣਾ ਮਤਾ ਦੇ ਅਕੀਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਖੁਦਾ ਵਲੋ ਬਣਾਏ ਪਹਿਲੇ ਬੰਦੇ ਆਦਮ ਦੇ ਸਿਰ ਤੇ ਕੇਸ ਸਨ ਅਤੇ ਇਸ ਤਰਾ ਹਜਰਤ ਮੂਸਾ ਵੀ ਕੇਸਾ ਵਾਲੇ ਸਨ ਜੋ ਕੇ ਉਹਣਾ ਦੀਆ ਤਸਵੀਰਾ ਤੋ ਵੀ ਜਾਹਿਰ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ!

ਕਾਜੀਉਨ ਕਿਤਾਬ ਵਿਚ ਲਿਖਿਆ ਹੈ ਕਿ ਇਕ ਮਨੂਹਾ ਆਦਮੀ ਦੇ ਘਰ ਇਕ ਲੱੜਕਾ ਹੋਇਆ ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਸੈਮਸਨ ਸੀ ਇਹ ਬਹੁਤ ਹੀ ਬਲਵਾਨ ਤੇ ਤਾਕਤਵਰ ਸੀ. ਇਥੋ ਤੱਕ ਕੇ ਇਸ ਨੇ ਕਈ ਸੇਰਾ ਦੇ ਮੂਹ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾ ਨਾਲ ਪਾੜ ਦਿਤੇ ਸਨ ਤੇ ਹਜਾਰਾ ਆਦਮੀ ਇਸ ਨੇ ਖੋਤੇ ਦੇ ਮੂਹ ਦੀ ਹੱਡੀ ਨਾਲ ਮਾਰ ਦਿਤੇ ਸਨ ਇਸ ਦਾ ਪਿਆਰ ਇਕ ਲੜਕੀ ਨਾਲ ਪੈ ਗਿਆ! ਉਸ ਲੜਕੀ ਨੂੰ ਦੁਸਮਣਾ ਨੈ ਲਾਲਚ ਦੇ ਕੇ ਕਿਹਾ ਕੇ ਤੂ ਸਾਨੂੰ ਸੈਮਸਨ ਦੇ ਕੋਲ ਕਿਹੜਾ ਜਾਦੂ ਹੈ ਇਹ ਦਸ ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਉਹ ਸਾਥੋ ਜਿਆਦਾ ਤਾਕਤਵਰ ਹੈ!

ਜਦੋ ਉਸ ਲੜਕੀ ਨੈ ਸੈਮਸਨ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਦਾ ਰਾਜ ਪੂਸਿਆ ਤਾ ਉਸ ਨੇ ਇਸ ਤਰਾ ਬਿਆਨ ਕਿਤਾ, ਸੈਸਮਨ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕੇ ਮੇਰੇ ਸਿਰ ਤੇ ਹਾਲੇ ਤੱਕ ਊਸਤਰਾ ਨਹੀ ਫਿਰਿਆ ਇਸ ਕਰਕੇ ਮੇ ਮਾ ਦੇ ਪੇਟ ਤੋ ਹੀ ਖੁਦਾ ਦਾ ਨਜੀਰ ਹਾ ਸੋ! ਜੇ ਕਦੇ ਮੇਰਾ ਸਿਰ ਮੁਨਿਆ ਜਾਵੇ ਤੇ ਮੇਰਾ ਸਾਰਾ ਬੰਲ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ ਤੇ ਮੈ ਸਕਤੀ ਹੀਣ ਹੋ ਜਾਵਾਗਾ!


Image may contain: one or more people and people standing
ਉਹ ਲੜਕੀ ਨੇ ਸੈਮਸਨ ਦੇ ਦੁਸਮਣਾ ਨੂੰ ਸਾਰੀ ਗੱਲ ਦੱਸ ਦਿਤੀ ਤੇ ਸੈਮਸਨ ਦੇ ਕੇਸ ਧੋਖੇ ਨਾਲ ਕੱਟਵਾ ਦਿਤੇ! ਜਦੋ ਫਲਸਤੀਨਾ ਦਾ ਹਮਲਾ ਸੈਮਸਨ ਤੇ ਹੋਇਆ ਤਾ ਉਸ ਦੀ ਸਾਰੀ ਤਾਕਤ ਜਾ ਚੁਕੀ ਸੀ! ਉਹ ਮਹਾਨ ਯੋਧਾ ਲੜਾਈ ਵਿਚ ਹਾਰ ਗਿਆ ਤੇ ਦੁਸਮਣਾ ਦੇ ਕਬਜੇ ਹੇਠ ਆ ਗਿਆ! ਸਭ ਤੋ ਪਹਿਲੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅੰਨਾ ਕਿਤਾ ਗਿਆ ਤੇ ਫਿਰ ਉਸ ਤੋ ਸਾਰੀ ਉਮਰ ਜੇਲ ਵਿਚ ਚੱਕੀ ਚਲਵਾਈ ਗਈ! ਕੇਸਾ ਦਿ ਮਹਤਤਾ ਕੇਵਲ ਸਿਖ ਧਰਮ ਦੇ ਵਿਚ ਹੀ ਨਹੀ ਸਾਰਿਆ ਧਰਮਾ ਵਿਚ ਹੀ ਜਰੂਰੀ ਹੈ! ਸਮੇ ਦੇ ਨਾਲ ਲੋਕ ਉਸ ਤੋ ਬਾਗੀ ਹੋ ਰਹੇ ਨੈ ਜਾ ਉਹ ਫੇਸਨ ਦੇ ਮਗਰ ਲੱਗ ਕੇ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ ਜਾ ਫਿਰ ਇਸ ਨੂੰ ਅਗਿਆਨਤਾ ਹੀ ਕਿਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਜਿਵੇ ਗੁਰਬਾਣੀ ਵੀ ਸਾਨੂੰ ਉਪਦੇਸ ਕਰਦੀ ਹੈ ਕੇ ਦੇਖਾ –ਦੇਖੀ ਸਭ ਕਰੇ ਅਜ ਦੀ ਲੋਕਾਈ ਸਕਤੀਹੀਨ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ! ਉਸ ਦੇ ਮਗਰ ਇਕ ਕਾਰਣ ਹੇ ਮਨੁਖ ਦਾ ਮੁੰਢ ਨਾਲੋ ਟੁਟ ਜਾਣਾ ਸਾਡੇ ਅਦੰਰ ਅਜ ਲੱੜਨ ਦੀ ਸੱਕਤੀ ਨਹੀ ਰਹੀ1 ਅਸੀ ਲਾਲਚੀ, ਕਮਜੋਰ, ਡਰਪੋਕ ਤੇ ਸਮਾ ਟਪਾਉ ਬਣ ਗਏ ਹਾ1 ਸਾਡੇ ਦੇਸ ਦੇ ਧਾਰਮਿਕ ਆਗੂ ਤੇ ਰਾਜਨੀਤਕ ਲੋਕ ਲੋਕਾ ਦਾ ਭਲਾ ਕਰਣ ਦੀ ਬਜਾਏ ਉਹਣਾ ਨੂੰ ਕਮਜੋਰ ਬਣਾ ਰਹੇ ਹਨ! ਅਜ ਬਿਰਤੀ ਹਰ ਇਕ ਨੂੰ ਠਗਣਾ ਹੀ ਹੈ!
ਇਸ ਕਰਕੇ ਸਾਨੂੰ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਦੇ ਦਿਤੇ ਸਿਧਾਤਾ ਮੁਤਾਬਕ ਹੀ ਜੀਵਨ ਬਸਰ ਕਰਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਉਹ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਬਣਾਏ ਨਿਜਮਾ ਨੂੰ ਤੋੜਣਾ ਨਹੀ ਚਾਹੀਦਾ!
Ajmer kesri
ਅਜਮੇਰ ਸਿੰਘ ਰੰਧਾਵਾ !!

ਸਿੱਖ ਕੀ ਗੁਰੂ ਦੁਰਮਤਿ ਮਲ ਹਿਰੇ !! ਗੁਰਬਚਨੀ ਹਰਿ ਨਾਮ ਉਚਰੈ !!

August 13, 2017
ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਜੀ ਕਾ ਖਾਲਸਾ ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਜੀ ਕੀ ਫਤਿਹ !!
ਕੀ ਚਉਥੇ ਪਦ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਸ਼ਬਦਾਂ ਰਾਹੀਂ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ ?
4th stage

ਇਕ ਸਿੰਘ …. ਕੀ ਕਰੋਗੇ ਕਰ ਜਾ ਕਰਾ ਕੇ????
ਪਹਿਲੀ ਗਲ ਕਿਸੇ ਨੇ ਮੰਨਣਾ ਨਹੀ।
ਦੂਜੀ ਤਿੰਨ ਗੁਣਾ ਵਾਲੀ ਬੁਧੀ ਤੋ ਪਰੇ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾ ਹਨ।

ਦੂਜਾ ਸਿੰਘ …..Singh ਗੁਰਮੁਖੋ ਸਵਾਲ ਇਹ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕੇ ਕੀ ਕਰਾਂਗੇ ਕਰ ਕੇ ਜਾਂ ਕਰਵਾ ਕੇ …

ਸਵਾਲ ਇਹ ਹੈ ਇਥੇ ਫੇਸਬੁੱਕੀ ਵਿਦਵਾਨ 9 ਵਜੇ ਸੁਤੇ ਉੱਠ ਕੇ ਬਿਨਾਂ ਦਾਤਣ ਕੁਰਲਾ ਕੀਤਿਆਂ ਚਾਹ ਦਾ ਕੱਪ ਪੀਂਦਿਆਂ ਕਦੀ ਇਤਿਹਾਸ ਤੇ, ਕਦੀ ਗੁਰਦਵਾਰਿਆਂ ਦੀਆਂ ਇਮਾਰਤਾਂ ਤੇ, ਕਦੀ ਸਰੋਵਰਾਂ ਤੇ, ਕਦੀ ਇਤਿਹਾਸਕ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਤੇ ਅਤੇ ਕਦੀ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਵਿਚ ਆਈਆਂ ਸਾਖੀਆਂ ਨੂੰ ਮਨਘੜੰਤ ਅਤੇ ਮਿਥਿਹਾਸਿਕ ਦੱਸ ਕੇ ਗੁਰਬਾਣੀ ਦੇ ਸੱਚ ਤੇ ਹੀ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਚਿੰਨ ਲਾਕੇ ਉਹ ਗਏ ਉਹ ਗਏ …..

ਇਹ ਸਵਾਲ ਕਰਨ ਦਾ ਫੁਰਨਾ ਤਾਂ ਬਣਿਆ ਸੀ ਕੇ ਤੁਹਾਡੇ ਵਰਗੇ ਸੂਝਵਾਨ ਸੱਜਣ ਇਹ ਚਰਚਾ ਛੇੜਨ ਕੇ ਪਹਿਲਾਂ ਤਿੰਨ ਪਦਾਂ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਫਿਰ ਚੌਥੇ ਪਦ ਦੀ ਗੱਲ ਹੋਵੇ

ਹੋ ਸਕੇ ਤਾਂ ਇਸ ਚਰਚਾ ਵਿਚ ਗੁਰਬਾਣੀ ਪ੍ਰਮਾਣ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣ ਤਾਂਕੇ ਹੋਰ ਵੀ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਵੀਰਾਂ ਦੇ ਸ਼ੰਕੇ ਵੀ ਦੂਰ ਹੋਣਗੇ

ਜਿਹੜੇ ਵੀ ਸੱਜਣ ਆਪੋ ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰ ਦੇਣ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿਚ ਬੇਨਤੀ ਹੈ ਕੇ ਸਵਾਲ ਤੇ ਸਵਾਲ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇਸ ਦਾ ਜਵਾਬ ਦੇਣ ਦੀ ਖੇਚਲ ਕਰੋ ਫਿਰ ਤੁਸੀਂ ਸਵਾਲ ਕਰੋ ਅਸੀਂ ਆਪਣੀ ਤੁੱਛ ਬੁਧੀ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡੇ ਸਵਾਲ ਦਾ ਜਵਾਬ ਦੇਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਾਂਗੇ!
ਸਾਡਾ ਜੁਆਬ:

ਮਾਇਆ ਦੇ ਤਿੰਨ ਗੁਣ ਜਿਨਾਂ ਦਾ ਜਿਕਰ ਗੁਰਬਾਣੀ ਵਿੱਚ ਬਾਰ ਬਾਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ,,ਅਤੇ ਸ਼ਾਇਦ ਕੁਝ ਹਦ ਤਕ ਸਿੱਖ ਸੰਗਤ ਇਨਾਂ ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਰੱਖਦੀ ਹੈ…
ਤਮੋ ਗੁਣ : ਕਾਮ,,ਕਰੋਧ,,ਲੋਭ,,ਮੋਹ,,ਹੰਕਾਰ ਦੇ ਵਸ ਹੋ ਕੇ ਜਦੋਂ ਇੰਸਾਨ ਜੋਤ ਸਵਰੂਪ ਮਨ ਨਾਲੋਂ ਟੁਟਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਗਲਤ ਰਸਤਾ ਇਖਤਿਆਰ ਕਰਕੇ ਕੋਈ ਨਾ ਕੋਈ ਗੁਨਾਹ ਕਰਦਾ ਹੈ….

ਰਜੋ ਗੁਣ : ਇਨਾਂ ਗੁਣਾਂ ਵਿੱਚ ਦਰਿਸ਼ਟਮਾਨ ਗੁਨਾਹ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ ਲੇਕਿਨ ਇਨਾਂ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਅੰਦਰ ਪੈਸੇ ਦੀ ਦੌੜ,,ਦੁਨਿਆਵੀ ਪਦਾਰਥਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਤਰ ਕਰਨ ਦੀ ਹੋੜ,,ਆਪਣੇ ਰੁਤਬੇ ਨੂੰ ਪਰਬਲ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵੱਧਦੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਮੂਲ ਨਾਲੋਂ ਵੱਖ ਹੁੰਦੇ ਜਾਂਦੇ ਹਾਂ..

ਸਤੋ ਗੁਣ : ਇਹ ਗੁਣ ਇੰਸਾਨ ਨੂੰ ਧਾਰਣ ਕਰਨ ਲਈ ਜੋਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,,ਇਮਾਨਦਾਰ ਹੋਣਾ,,ਚੰਗੇ ਕਰਮ ਕਰਨੇ,,ਦੀਨ ਦੁਖੀਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨੀ ,, ਸੱਚ ਦੇ ਧਾਰਨੀ ਹੋਣਾ..ਆਦਿਕ..
ਤਿੰਨਿ ਗੁਣੀਂ ਸੰਸਾਰ ਭਰਮ ਸੁੱਤਾ ਸੁੱਤਿਆਂ ਰੈਣ ਵਿਹਾਣੀ !!

ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਗੁਜਾਰਦਿਆਂ ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਤਿੰਨਾਂ ਗੁਣਾਂ ਦੇ ਧਾਰਨੀ ਹੋਣਾਂ ਪੈਂਦਾ ਹੈ, ਸਕਾਰਾਤਮਕ ਪੱਖੋਂ ਇੰਸਾਨ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਹੀ ਇਨਾਂ ਦੀ ਜਰੂਰਤ ਹੈ,,,

ਲੇਕਿਨ ਸਤੋ ਗੁਣਾਂ ਦੇ ਧਾਰਨੀ ਹੋ ਕੇ ਅਸੀਂ ਕਿਤੇ ਸੀਮਿਤ ਨਾ ਹੋ ਜਾਈਏ,,,,ਕਿਓਂਕੀ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਹੋਂਦ ਇਸ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਹੈ..
ਤ੍ਰਿਹੁ ਗੁਣਾ ਵਿਚਿ ਸਹਜੁ ਨ ਪਾਈਐ ਤ੍ਰੈ ਗੁਣ ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਇ ॥ ਪੜੀਐ ਗੁਣੀਐ ਕਿਆ ਕਥੀਐ ਜਾ ਮੁੰਢਹੁ ਘੁਥਾ ਜਾਇ ॥ ਚਉਥੇ ਪਦ ਮਹਿ ਸਹਜੁ ਹੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਲੈ ਪਾਇ ॥੬॥

ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਪਰਾਪਤੀ ਸਹਿਜ ਵਿੱਚ ਹੈ,,,,,ਜੋ ਕਿ ਤਿੰਨਾਂ ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਹੈ
ਮਨ ਰੇ ਤ੍ਰੈ ਗੁਣ ਛੋਡਿ ਚਉਥੈ ਚਿਤੁ ਲਾਇ ॥ ਹਰਿ ਜੀਉ ਤੇਰੈ ਮਨਿ ਵਸੈ ਭਾਈ ਸਦਾ ਹਰਿ ਕੇ ਗੁਣ ਗਾਇ ॥ ਰਹਾਉ ॥

ਉਸ ਸਹਿਜ ਤਕ ਜਾਣ ਦਾ ਸਫਰ ਹਰ ਇੱਕ ਇੰਸਾਨ ਲਈ ਨਿਜੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ,,,ਕਿਉਂਕੀ ਹਰ ਇੱਕ ਇੰਸਾਨ ਦੀ ਜਿੰਦਗੀ ਦਾ ਮਾਹੌਲ ਅਕਾਲ ਪੁਰਖ ਨੇ ਵੱਖ – ਵੱਖ ਸਿਰਜਿਆ ਹੈ..

ਨਾਮ ਦਾ ਓਹਲਾ ਇਸ ਰਸਤੇ ਨੂੰ ਔਖਾ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ,,,ਜਦਕਿ ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਅੰਮਿृਤ ,,ਨਾਮ ਦਾ ਪਰਵਾਹ,,, ਇਸ ਰਸਤੇ ਉਪਰ ਮਦਦਗਾਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ,,,
ਸੋ ਪੰਡਿਤੁ ਜੋ ਤਿਹਾਂ ਗੁਣਾ ਕੀ ਪੰਡ ਉਤਾਰੈ ॥ ਅਨਦਿਨੁ ਏਕੋ ਨਾਮੁ ਵਖਾਣੈ ॥ ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਓਹੁ ਦੀਖਿਆ ਲੇਇ ॥ ਸਤਿਗੁਰ ਆਗੈ ਸੀਸੁ ਧਰੇਇ ॥ ਸਦਾ ਅਲਗੁ ਰਹੈ ਨਿਰਬਾਣੁ ॥ ਸੋ ਪੰਡਿਤੁ ਦਰਗਹ ਪਰਵਾਣੁ ॥੩॥

ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥ ਤ੍ਰੈ ਗੁਣ ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਹੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਚਉਥਾ ਪਦੁ ਪਾਇ ॥ ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਮੇਲਾਇਅਨੁ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਵਸਿਆ ਮਨਿ ਆਇ ॥ ਪੋਤੈ ਜਿਨ ਕੈ ਪੁੰਨੁ ਹੈ ਤਿਨ ਸਤਸੰਗਤਿ ਮੇਲਾਇ ॥੧॥ ਭਾਈ ਰੇ ਗੁਰਮਤਿ ਸਾਚਿ ਰਹਾਉ ॥ ਸਾਚੋ ਸਾਚੁ ਕਮਾਵਣਾ ਸਾਚੈ ਸਬਦਿ ਮਿਲਾਉ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

ਆਓ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਆਪੇ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਦਾ ਇਹ ਯਤਨ ਆਰੰਭੀਏ….
ਸੋ ਨਿਹਕਰਮੀ ਜੋ ਸਬਦੁ ਬੀਚਾਰੇ ॥ ਅੰਤਰਿ ਤਤੁ ਗਿਆਨਿ ਹਉਮੈ ਮਾਰੇ ॥ ਨਾਮੁ ਪਦਾਰਥੁ ਨਉ ਨਿਧਿ ਪਾਏ ਤ੍ਰੈ ਗੁਣ ਮੇਟਿ ਸਮਾਵਣਿਆ ॥੨॥

ਜਦ ਸਹੀ ਜੁਆਬ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ ਤੇ ਹੱਲਾ ਸ਼ੇਰੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ! ਪਰ ਗੱਲ ਓਥੇ ਹੀ ਰਹੀ ਕਿਓਂਕਿ ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਜਣੇ ਪਾਠ ਤੇ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਪਰ ਜੋ ਰਸਤਾ ਗੁਰੂ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਅਤੇ ਜੋ ਸਾਨੂ ਅੰਤ ਵਿਚ ਗੁਰੂ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਰਸਤੇ ਤੇ ਤੁਰਨ ਦੀ ਕਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਹੀ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ! ਇੰਜ ਅਸੀਂ ਪਾਠ ਕਰਕੇ ਫੇਰ ਪੁਰਾਣੀ ਓਹੀ ਤਿੰਨ ਪਦ ਵਾਲੀ ਜਿੰਦਗੀ ਵਿਚ ਤੁਰ ਪੈਂਦੇ ਹਾਂ ਜਦਕਿ ਗੁਰਮੁਖ ਦਾ ਰਸਤਾ ਤੇ ਦੂਜਾ ਹੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਮਲ ਦਾ ਫੁਲ ਚਿੱਕੜ ਵਿਚ ਖਿੜਦਾ ਜਰੂਰ ਹੈ ਪਰ ਉਸਨੂੰ ਚਿੱਕੜ ਨਹੀਂ ਲਗਦਾ! ਇੰਜ ਹੀ ਅਸੀਂ ਇਸ ਮਾਇਕ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਵਿਚਰਨਾ ਜਰੂਰ ਹੈ ਪਰ ਮਾਇਆ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਉ ਤੋਂ ਬਚ ਕੇ! ਇਸ ਰਸਤੇ ਤੇ ਤੁਰਨਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੈ ਪਰ ਕੀ ਗੁਰਮੁਖ ਨੂੰ ਤੁਰਨਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ ਜਦ ਉਸਦਾ ਗੁਰੂ ਉਸਦੇ ਅੰਗ ਸੰਗ ਹੈ?

ਇਸ ਕਰਕੇ ਵੀਰੋ ਇਹ ਨਾਂ ਸੋਚੋ ਕੇ ਤੁਸੀਂ ਅਜਿਹੀ ਚਰਚਾ ਕਰਨ ਦੇ ਸਮਰਥ ਨਹੀਂ ਹੋ?

ਕੋਈ ਵੀ ਕੰਮ ਹੈ ਕਰੋਗੇ ਤਾਂ ਹੀ ਆਵੇਗਾ …. ਇਸ ਕਰਕੇ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੋ ਕਿਉਂਕਿ ਅਜਿਹੀਆਂ ਵਿਚਾਰ ਚਰਚਾਵਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਾਨੂੰ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਸਿੱਖਣ ਨੂੰ ਮਿਲੇਗਾ, ਗੁਰੂ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ ਹੈ…ਪਾਠ ਪੜ੍ਹੇ ਨਾ ਬੁਝਈ ਭੇਖੀ ਭਰਮ ਭੁਲਾਇ !! ਤੇ ਸਿੱਖ ਨੇ ਭਰਮਾਂ ਵਿਚੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਣਾ ਹੈ, ਤੇ ਪਾਠ ਵਿਚ ਜੀ ਗੁਰੂ ਸਾਹਿਬ ਦੱਸ ਰਹੇ ਨੇ, ਉਸਨੂੰ ਬੁਝਣਾ ਵੀ ਹੈ ਤੇ ਉਸਤੇ ਅਮਲ ਵੀ ਕਰਨਾ ਹੈ!

ਅਗਲਾ ਸੁਆਲ;

ਇਕ ਹੋਰ ਗੁੰਝਲ ਖੋਲੋ ਜੀ ਇਕ ਸਧਾਰਨ ਸਿੱਖ ਜੋ ਬਹੁਤੇ ਗਿਆਨ ਧਿਆਨ ਦੀਆਂ ਬਾਤਾਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ ਉਹ ਇਸ ਚਾਉਥੇ ਪਦ ਤੇ ਕਿਵੇਂ ਪਹੁੰਚੇ ਜਾਂ ਉਸ ਵਾਸਤੇ ਚਾਉਥਾ ਪਦ ਕਿਹੜਾ ਹੈ ਜੀ?

ਇਹ ਸੁਆਲ ਉਹ ਬੰਦਾ ਕਦੀ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਜਿਹੜਾ ਗੁਰਬਾਣੀ ਨਾ ਪੜਦਾ ਹੋਵੇ? ਸੁਖਮਨੀ ਸਾਹਿਬ ਤੇ ਕਰੀਬਨ ਹਰ ਗੁਰਸਿੱਖ ਪੜਦਾ ਹੈ, ੧੬ਵੀਂ ਅਸ਼ਟਪਦੀ ਦੇ ਪੰਜਵੇਂ ਪਦੇ ਵਿਚ ਅੰਤਿਮ ਪੰਗਤੀ ਹੈ….. ਕਰ ਕਿਰਪਾ ਜਿਸ ਆਪਣੇ ਨਾਮ ਲਾਇ !! ਨਾਨਕ ਚਉਥੇ ਪਦ ਮੈਂ ਸੇ ਜਨ ਗਤਿ ਪਾਇ!!

ਜਦੋਂ ਜਿਗਿਆਸੂ ਭਗਤ ਗੁਰੂ ਦੀ ਮਨ ਤੋਂ ਅਰਾਧਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਗੁਰਬਾਣੀ ਨਾਲ ਜੁੜੀਆਂ ਉਹ ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਅਕਾਲ ਪੁਰਖ ਨੂੰ ਸਿਮਰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਸਦੇ ਮਨ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਇਹ ਹੁੰਦੀ ਹੈ…..

ਗੋਂਡ ਮਹਲਾ ੫ ॥ ਨਾਮ ਸੰਗਿ ਕੀਨੋ ਬਿਉਹਾਰੁ ॥ ਨਾਮ ਹੀ ਇਸੁ ਮਨ ਕਾ ਅਧਾਰੁ ॥ ਨਾਮੋ ਹੀ ਚਿਤਿ ਕੀਨੀ ਓਟ ॥ ਨਾਮੁ ਜਪਤ ਮਿਟਹਿ ਪਾਪ ਕੋਟਿ ॥੧॥ ਰਾਸਿ ਦੀਈ ਹਰਿ ਏਕੋ ਨਾਮੁ ॥ ਮਨ ਕਾ ਇਸਟੁ ਗੁਰ ਸੰਗਿ ਧਿਆਨੁ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥ਨਾਮੁ ਹਮਾਰੇ ਜੀਅ ਕੀ ਰਾਸਿ ॥ ਨਾਮੋ ਸੰਗੀ ਜਤ ਕਤ ਜਾਤ ॥ ਨਾਮੋ ਹੀ ਮਨਿ ਲਾਗਾ ਮੀਠਾ ॥ ਜਲਿ ਥਲਿ ਸਭ ਮਹਿ ਨਾਮੋ ਡੀਠਾ ॥੨॥ ਨਾਮੇ ਦਰਗਹ ਮੁਖ ਉਜਲੇ ॥ ਨਾਮੇ ਸਗਲੇ ਕੁਲ ਉਧਰੇ ॥ ਨਾਮਿ ਹਮਾਰੇ ਕਾਰਜ ਸੀਧ ॥ ਨਾਮ ਸੰਗਿ ਇਹੁ ਮਨੂਆ ਗੀਧ ॥੩॥ ਨਾਮੇ ਹੀ ਹਮ ਨਿਰਭਉ ਭਏ ॥ ਨਾਮੇ ਆਵਨ ਜਾਵਨ ਰਹੇ ॥ ਗੁਰਿ ਪੂਰੈ ਮੇਲੇ ਗੁਣਤਾਸ ॥ ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਸੁਖਿ ਸਹਜਿ ਨਿਵਾਸੁ ॥੪॥੨॥੪॥ ਅੰਗ 863 !!

ਅਤੇ ਭਗਤ ਨੂੰ ਫੇਰ ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਸੁਝਦਾ ਅਤੇ ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਦੇ ਨਾਮ ਵਿਚ ਇੰਜ ਡੁੱਬ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਗੁਰੂ ਗੁਰੂ ਗੁਰੁ ਕਰ ਮਨ ਮੋਰ !!….

“ਗੋਂਡ ਮਹਲਾ ੫ ॥ ਗੁਰੂ ਗੁਰੂ ਗੁਰੁ ਕਰਿ ਮਨ ਮੋਰ ॥ ਗੁਰੂ ਬਿਨਾ ਮੈ ਨਾਹੀ ਹੋਰ ॥ ਗੁਰ ਕੀ ਟੇਕ ਰਹਹੁ ਦਿਨੁ ਰਾਤਿ ॥ ਜਾ ਕੀ ਕੋਇ ਨ ਮੇਟੈ ਦਾਤਿ ॥੧॥ ਗੁਰੁ ਪਰਮੇਸਰੁ ਏਕੋ ਜਾਣੁ ॥ ਜੋ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਸੋ ਪਰਵਾਣੁ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥ ਗੁਰ ਚਰਣੀ ਜਾ ਕਾ ਮਨੁ ਲਾਗੈ ॥ ਦੂਖੁ ਦਰਦੁ ਭ੍ਰਮੁ ਤਾ ਕਾ ਭਾਗੈ ॥ ਗੁਰ ਕੀ ਸੇਵਾ ਪਾਏ ਮਾਨੁ ॥ ਗੁਰ ਊਪਰਿ ਸਦਾ ਕੁਰਬਾਨੁ ॥੨॥ ਗੁਰ ਕਾ ਦਰਸਨੁ ਦੇਖਿ ਨਿਹਾਲ ॥ ਗੁਰ ਕੇ ਸੇਵਕ ਕੀ ਪੂਰਨ ਘਾਲ ॥ ਗੁਰ ਕੇ ਸੇਵਕ ਕਉ ਦੁਖੁ ਨ ਬਿਆਪੈ ॥ ਗੁਰ ਕਾ ਸੇਵਕੁ ਦਹ ਦਿਸਿ ਜਾਪੈ ॥੩॥ ਗੁਰ ਕੀ ਮਹਿਮਾ ਕਥਨੁ ਨ ਜਾਇ ॥ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮੁ ਗੁਰੁ ਰਹਿਆ ਸਮਾਇ ॥ ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਜਾ ਕੇ ਪੂਰੇ ਭਾਗ ॥ ਗੁਰ ਚਰਣੀ ਤਾ ਕਾ ਮਨੁ ਲਾਗ ॥੪॥੬॥੮॥ ਅੰਗ   864  !!

ਤੁਹਾਡੇ ਸੁਆਲਾਂ ਦੇ ਜੁਆਬ ਇਸ ਗੋਂਡ ਮਹੱਲੇ ਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿਚ ਛੁਪੇ ਨੇ, ਜਦ ਇਸ ਅਵਸਥਾ ਤੇ ਪੁੱਜ ਜਾਉਂਗੇ ਤੇ ਚਉਥੇ ਪਦ ਦੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਹੀ ਤੁਰ ਜਾਉਂਗੇ, ਉਹ ਜੋ ਤਿੰਨ ਪਦ ਦੀ ਜਿੰਦਗੀ ਜੀ ਰਹੇ ਸੀ ਨਾ, ਉਹ ਪਿੱਛੇ ਛੁੱਟ ਜਾਏਗੀ, ਇਹ ਮੇਰਾ ਦਾਹਵਾ ਹੈ!

ਇਹ ਵੀ ਸੱਚ ਹੈ ਕੇ ਚਉਥੇ ਪਦ ਨੂੰ ਰਸਤਾ ਪਹਿਲੇ ਤਿੰਨਾਂ ਵਿਚੋਂ ਦੀ ਹੋਕੇ ਨਿਕਲਦਾ ਹੈ, ਬਾਕੀ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਗੌਂਡ ਰਾਗ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਪ੍ਰਮਾਣ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ਜੀ, ਉਹ ਚਉਥੇ ਪਦ ਤੋਂ ਵੀ ਅੱਗੇ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਗੁਰੂ ਸਾਹਿਬ ਨੇ ਦੱਸੀ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਜਿਥੇ ਭਗਤ ਭਗਉਤੀ ਵਿਚ ਸਮਾਂ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ
|| ਰਾਮ ਕਬੀਰਾ ਏਕੁ ਭਏ ਹੈ ਕੋਇ ਨ ਸਕੈ ਪਛਾਨੀ || ਜਦੋਂ ਇਸ ਅਵਸਥਾ ਤੇ ਕੋਇ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਥੇ ਸਾਰੇ ਪਦ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਕਿਉਂਕਿ ਪਰਮਾਤਮਾ ਕਿਸੀ ਪਦ ਦੇ ਅਧੀਨ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ …

|| ਗੁਰੂ ਗੁਰੂ ਗੁਰੁ ਕਰਿ ਮਨ ਮੋਰ ॥ ਵਾਲੇ ਸ਼ਬਦ ਵਿਚ ਗੁਰੂ ਸਾਹਿਬ ਉੱਤਮ ਜਗਿਆਸੂ ਬਣ ਕੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਉਪਦੇਸ਼ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ … ਪਰ ਅਸਲ ਵਿਚ ਸਿੱਖ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਸਾਧਣ ਵਾਸਤੇ ਜੁਗਤਿ ਦੱਸ ਰਹੇ ਹਨ |

ਇੱਕ ਸਧਾਰਨ ਸਿੱਖ ਵਾਸਤੇ ਚਉਥਾ ਪਦ ਕੀ ਹੈ ਜਾਂ ਉਸ ਤੇ ਕਿਵੇਂ ਪਹੁੰਚ ਸਕਦਾ ਹੈ …. ਉਸ ਦਾ ਜਵਾਬ || ਗੁਰੂ ਗੁਰੂ ਗੁਰੁ ਕਰਿ ਮਨ ਮੋਰ || ਵਾਲਾ ਸ਼ਬਦ ਹੀ ਹੈ ਜੀ !

ਸਿੱਖ ਵਾਸਤੇ ਗੁਰੂ ਦਾ ਹੁਕਮ, ਗੁਰੂ ਦੇ ਦੱਸੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਚੱਲਣਾ, ਗੁਰੂ ਅਤੇ ਅਤੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਵਿਚ ਭੇਦ ਨਾਂ ਸਮਝਣਾ ਵੀ ਚਉਥੇ ਪਦ ਵਿਚ ਵਿਚਰਨਾ ਹੀ ਹੈ!

ਇਸ ਚਉਥੇ ਪਦ ਤੇ ਸਿੰਘਾਂ ਦੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦਾ ਅਸੀਂ ਸੁਆਗਤ ਕਰਾਂਗੇ, ਜੋ ਸਾਡੀ ਤੁੱਛ ਬੁਧਿ ਵਿਚ ਸਮਝ ਆਇਆ, ਅਸੀਂ ਉਹ ਖੁਲਾਸਾ ਕੀਤਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨਾਲ ਸਿੱਖ ਵੀਰ ਅਤੇ ਭੈਣਾਂ ਸਿਰਫ ਪਾਠ ਹੀ ਨਾ ਕਾਰਨ, ਪਾਠ ਦੇ ਅਰਥ ਵੀ ਸਮਝਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨ! ਇੰਜ ਤੁਸੀਂ ਗੁਰਬਾਣੀ ਨਾਲ ਜੁੜੋਂਗੇ, ਗੁਰਬਾਣੀ ਦੀ ਖੁਮਾਰੀ ਤੁਹਾਡੀ ਜਿੰਦਗੀ ਵਿਚ ਰਚ ਮਿਚ ਜਾਇ- ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਹੱਥ ਕਾਰ ਮੁਖ ਦਾਤਾਰ ਦੇ ਬਚਨ ਸਾਰਥਕ ਕਰਦਿਆਂ ਆਪਣੀ ਜਿੰਦਗੀ ਸੁਫਲਾ ਬਣਾ ਸਕੋ ਕਿਓਂਕਿ ਰਹਿਰਾਸ ਸਾਹਿਬ ਵਿਚ ਗੁਰੂ ਜੀ ਸਪਸ਼ਟ ਫੁਰਮਾਉਂਦੇ ਹਨ ….ਭਈ ਪਰਾਪਤਿ ਮਾਨੁਖ ਦੇਹੁਰੀਆ !! ਗੋਬਿੰਦ ਮਿਲਣ ਕੀ ਇਹ ਤੇਰੀ ਬਰੀਆ!! ਅਵਰ ਕਾਜ ਤੇਰੈ ਕਿਤੇ ਨਾ ਕਾਮ !! ਮਿਲ ਸਾਧ ਸੰਗਤ ਭਜੁ ਕੇਵਲ ਨਾਮ !! ਸਰੰਜਾਮਿ ਲਾਗੁ ਭਵਜਲ ਤਰਨ ਕੈ!!ਜਨਮ ਬਿਰਥਾ ਜਾਤ ਰੰਗ ਮਾਇਆ ਕੈ !! ਰਹਾਉ !!

ਅਰਥਾਤ ੮੪ ਲਖ ਜੋਨੀਆਂ ਕੱਟਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਮਨੁੱਖੀ ਜਿੰਦਗੀ ਮਿਲੀ ਹੈ. ਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਦ ਸਾਡਾ ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਅਕਾਲ ਪੁਰਖ ਨਾਲ ਮੇਲ ਹੋਣਾ ਹੈ! ਅਕਾਲ ਪੁਰਖ ਨੂੰ ਤੁਹਾਡੀ ਇਥੋਂ ਦੀ ਕਿਸੇ ਵੀ ਪਰਾਪਤਿ ਨਾਲ ਕੁਝ ਵੀ ਲੈਣਾ ਦੇਣਾ ਨਹੀਂ, ਕੋਈ ਮਤਲਬ ਨਹੀਂ, ਸਿਰਫ ਸਾਧੂ ਜਨਾਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਕਰਦਿਆਂ ਨਾਮ ਜੱਪਣ ਦਾ ਹੁਕਮ ਹੈ! ਅਸੀਂ ਇਸ ਧਰਾ ਤੇ ਸਿਰਫ ਨਾਮ ਜਪਣ ਆਏ ਹਾਂ! ਸਾਡੇ ਸਾਰੇ ਜਤਨ ਸਿਰਫ ਭਵਜਲ (ਭਵਜਲ ਵੀ ਮਾਇਆ ਦੇ ਇਹ ਤਿੰਨੇ ਰੂਪ ਹੀ ਹਨ) ਪਾਰ ਕਰ ਪ੍ਰਭੂ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਲਈ ਹੀ ਹੋਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਨੇ ! ਸਾਡਾ ਜਨਮ ਇਹਨਾਂ ਜਾਤਿ, ਰੰਗ ਅਤੇ ਮਾਇਆ ਵਿਚ ਉਲਝ ਕੇ ਵਿਅਰਥ ਚਲਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ! ਇਸ ਵਾਸਤੇ ਨਾਮ ਜੱਪ ਕੇ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਸੁਫਲਾ ਕਰੋ, ਗੁਰਬਾਣੀ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਰਹੋ!

ਇਸ ਪੋਸਟ ਦੇ ਅੰਤ ਉਪਰੰਤ, ਇਸ ਬਲਾਗ ਨੂੰ ਜਰੂਰ ਪੜ੍ਹ ਲੈਣਾ, ਇਸ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਇਹ ਲੇਖ ਅਧੂਰਾ ਹੀ ਸਾਬਤ ਹੋਵੇਗਾ!

ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਜੀ ਕਾ ਖਾਲਸਾ ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਜੀ ਕੀ ਫਤਿਹ !!

Ajmer kesri







ਅਜਮੇਰ ਸਿੰਘ ਰੰਧਾਵਾ !!

ਹੋਵੇ ਗੁਰੂ ਦਾ ਚਾਕਰ ਤੇ ਸੇਵਾ ਕਰੇ ਮਨਮੁਖਾਂ ਦੀ?

July 31, 2017

ਖਾਲਸਾ ਜੀ,

ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਜੀ ਕਾ ਖਾਲਸਾ ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਜੀ ਕੀ ਫਤਿਹ!!

ਬੜੇ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਆਪ ਜੀ ਨੂੰ ਦੱਸਣਾ ਪੈ ਰਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਅੱਜ ਇਕ ਖੂਹ ਤ੍ਰੇਹ ਬੁਝਾਓਣ ਇਕ ਪੰਥ ਦੋਖੀ ਦੇ ਘਰ ਚਲੇ ਗਿਆ ਅਤੇ ਜਾ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਿਰੋਪਾਓ ਨਾਲ ਨਵਾਜਿਆ ?

ਭਲਾ ਇਹ ਖੂਹ ਕਿਹੜਾ ਜਿਸਨੂੰ ਆਪਣਾ ਮੁੱਲ ਨਹੀਂ ਪਤਾ?

ਇਹ ਨੇ ਜਥੇਦਾਰ ਅਕਾਲ ਤਖ਼ਤ ਗੁਰਬਚਨ ਸਿੰਘ ਜਿਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਇਦ ਅੱਜ ਤਕ ਇਹ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਚੱਲਿਆ ਕਿ ਓਹਨਾ ਦੇ ਓਹਦੇ ਦਾ ਰੁਤਬਾ (ਸਟੇਟਸ) ਕੀ ਹੈ?

ਲਗਦਾ SGPC ਨੇ ਓਹਨਾ ਨੂੰ ਕਦੀ ਦੱਸਿਆ ਹੀ ਨਹੀਂ ਕਿ ਉਹ ਸਿੱਖ ਧਰਮ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਬੰਦੇ (First person) ਗਿਣੇ ਜਾਂਦੇ ਨੇ, ਪੰਥ ਅਤੇ ਕੌਮ ਓਹਨਾ ਮਗਰ ਤੁਰਦੀ ਹੈ!

ਇਸ ਤੇ ਗੁਰਬਾਣੀ ਦੀ ਇਹ ਪੰਗਤੀ ੧੦੦ ਫੀਸਦੀ ਢੁਕਦੀ ਹੈ……
ਕਾਜੀ ਹੋਏ ਰਿਸ਼ਵਤੀ ਵੱਡੀ ਲਈ ਕੇ ਹਕ਼ ਗਵਾਈ !!

Amrinder geeting siropao at home

ਇਥੇ ਉਹ ਕੱਲ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਮੁਖ ਮੰਤਰੀ ਮਹਾਰਾਜਾ ਪਟਿਆਲਾ ਅਮਰਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਦੇ ਘਰ ਗਏ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਘਰ ਹੀ ਸਿਰੋਪਾਓ ਦੇ ਕੇ ਸਨਮਾਨਤ ਕੀਤਾ!

ਹੁਣ ਗਏ ਤੇ ਮੁਖ ਮੰਤਰੀ ਦੇ ਘਰ ਜਥੇਦਾਰ ਜੀ ਨੇ ਤੇ ਸਨਮਾਨ ਅਮਰਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਵੱਲੋਂ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ ਪਰ ਹੋਇਆ ਇਸ ਦਾ ਉਲਟਾ!

ਗੰਗਾ ਉਲਟੀ ਵਹਿ ਤੁਰੀ!


ਮੈਂ ਤੇ ਅੱਜ ਤਕ ਸੁਣਿਆ ਨਹੀਂ ਕਿ ਕਿਸੇ ਵੀ ਬੰਦੇ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਘਰ ਜਾ ਕੇ ਸਿਰੋਪਾਓ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੋਵੇ? ਇਹ ਤੇ ਸੰਗਤ ਵਿਸ਼ ਪੰਥ ਦੀ ਕਿਸੇ ਉਚੇਚੀ ਹਸਤੀ ਨੂੰ, ਪੰਥ ਲਈ ਕੀਤੇ ਕਿਸੇ ਮਹਾਨ ਕਾਰਜ ਕਰਨ ਤੇ ਸਨਮਾਨ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ!

ਉਹ ਹਾਂ! ਅਮਰਿੰਦਰ ਨੇ ਪੰਥ ਦੀ ਸ਼ਾਨ ਲਈ ਬਹੁਤ ਕੰਮ ਕੀਤੇ ਨੇ!

ਆਓ ਜਰਾ ਥੋੜੀ ਬਹੁਤੀ ਗਿਣਤੀ ਕਰ ਲਈਏ!

>>>ਸਬ ਤੋਂ ਪਹਿਲੋਂ ਇਹ ਸੁਰਖੀਆਂ ਵਿਚ ਓਦੋਂ ਆਏ ਜਦੋਂ ਇਹਨਾਂ ਦਰਬਾਰ ਸਾਹਬ ਤੇ ਇੰਦਰਾ ਸਰਕਾਰ ਵੱਲੋਂ (ਕਾਂਗਰਸ) ਫੌਜ਼ੀ ਹਮਲੇ ਦੇ ਖਿਲਾਫ ਆਪਣਾ ਪਦਮ ਸ਼੍ਰੀ ਦਾ ਤਗਮਾ ਵਾਪਸ ਕੀਤਾ ਸੀ,
>>>ਫੇਰ ਇਹ ਅਕਾਲੀ ਦਲ ਨਾਲ ਜਾ ਜੁੜੇ ਤੇ ੧੯੮੬ ਵਿਚ ਖਾਲਿਸਤਾਨ ਦੀ ਸੌਂਹ ਚੁੱਕਣ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਕਾਹਲੇ ਸੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਪੰਥ ਦੇ ਮੋਹਰੀ ਬਣ ਸਕਣ,
>>>ਫੇਰ ਜਦ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਮੁਹਿੰਮ ਦਾ ਮੁਖੀ ਨਹੀਂ ਥਾਪਿਆ ਗਿਆ ਤਾਂ ਇਹ ਫੇਰ ਇੰਦਰਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਰਾਜੀਵ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਵਿਚ ਚਲੇ ਗਏ.
>>>ਸਮਾਂ ਲੰਘਦਾ ਗਿਆ ਤੇ ਇਹ ਇੰਦਰਾ ਪਰਵਾਰ ਦੀ ਖਿਦਮਤ ਕਰਦੇ ਰਹੇ!
>>>ਇਕ ਵਾਰ ਪਹਿਲੋਂ ਵੀ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਮੁਖ ਮੰਤਰੀ ਥਾਪੇ ਜਾ ਚੁਕੇ ਨੇ,
>>>ਹੁਣ ਫੇਰ ਇੰਦਰਾ ਦੇ ਪੋਤਰੇ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਨੂੰਹ ਦੀ ਮਿਹਰਬਾਨੀ ਕਰਕੇ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪੰਜਾਬ ਦਾ ਮੁਖ ਮੰਤਰੀ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ,
>>>ਤੇ ਫੇਰ ਇਹਨਾਂ ਪੁਰਾਣ ਰਾਜ ਖੋਲਿਆ ਕਿ ਚੰਦਰ ਸ਼ੇਖਰ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਹੁੰਦੀਆਂ ਇਹਨਾਂ ਆਪਣੇ ਜਤਨ ਕਰਕੇ ੨੧ ਸਿੱਖ ਨੌਜੁਆਨ ਦੀ ਮੁਆਫੀ ਦੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਓਹਨਾ ਨੂੰ ਪੰਜਾਬ ਪੁਲਿਸ ਅਗੇ ਸਰੈਂਡਰ ਕਰਵਾਇਆ ਪਰ ਚੰਦਰ ਸ਼ੇਖਰ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਓਹਨਾ ਸਾਰੇ ਹੀ ੨੧ ਸਿੱਖ ਨੌਜੁਆਨਾਂ ਨੂੰ ਕਤਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦਿਨ ਤੋਂ ਇਹਨਾਂ ਨੇ ਫੇਰ ਕਦੀ ਚੰਦਰ ਸ਼ੇਖਰ ਨਾਲ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ!
ਇੰਨੇ ਅਣਖੀ ਨੇ ਸਾਡੇ ਨਹਾਰਾਜ?
>>>ਹੁਣ ਇਹਨਾਂ ਤੋਂ ਪੁੱਛਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਓਹਨਾ ੨੧ ਸਿੱਖ ਨੌਜੁਆਨਾਂ ਦੇ ਨਾਂਓਂ ਦੱਸੋ ਜਿਸ ਨਾਲ ਓਹਨਾ ਦੀ ਪਛਾਣ ਹੋ ਸਕੇ ਅਤੇ ਇਹ ਸਾਬਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕੇ ਕਿ ਪੰਜਾਬ ਪੁਲਿਸ ਨੇ ਝੂਠੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿਚ ਸਿੰਘ ਮਾਰੇ ਤੇ ਇਹ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਬੰਦ ਕਰਕੇ ਬੈਠ ਗਏ,
>>>ਫੇਰ ਇਸਨੇ ਬਿਅੰਤਿ ਕਸਾਈ ਜੋ ਇਸ ਦੀ ਪਾਰਟੀ ਕਾਂਗਰਸ ਦਾ ਹੀ ਸੀ ਅਤੇ ਪੰਜਾਬ ਦਾ ਮੁਖ ਮੰਤਰੀ ਸੀ, ਇਸਨੇ ਹੀ ਕੇ ਪੀ ਐਸ ਗਿੱਲ ਦੇ ਨਾਲ ਰੱਲ ਕੇ ਇਕ ਲੱਖ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਿੱਖ ਨੌਜੁਆਨ ਕਤਲ ਕੀਤੇ, ਇਸਦੇ ਪੋਤਰੇ ਨੂੰ ਅਮਰਿੰਦਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸਰਕਾਰ ਬਣਦਿਆਂ ਹੀ ਪੁਲਿਸ ਵਿਚ ਡੀ ਐਸ ਪੀ ਲਾ ਦਿੱਤਾ,
>>>ਫੇਰ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਵਿਚ ਸਿੱਖ ਨੌਜੁਆਨਾਂ ਦੇ ਬੇਤਹਾਸ਼ਾ ਕਤਲ ਕਰਵਾਉਣ ਵਾਲਾ ਕਸਾਈ ਦੇ ਘਰ ਜਾ ਕੇ ਉਸਦੀ ਸਿਹਤ ਦਾ ਹਾਲ ਪੁੱਛਿਆ ਅਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦਾ ਗੁਲਦਸਤਾ ਭੇਂਟ ਕੀਤਾ!
>>>ਕੁਦਰਤੀ ਇਸ ਦੇ ਕੁਝ ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ ਕੇ ਪੀ ਐਸ ਗਿੱਲ ਮਰ ਗਿਆ! ਉਸ ਦੇ ਭੋਗ ਤੇ ਅਰਦਾਸ ਕਰਨ ਆ ਕੀਰਤਨ ਕਰਨ ਤੋਂ ਰੋਕ ਸੰਬੰਧੀ ਹੁਕਮ ਅਕਾਲ ਤਖ਼ਤ ਵੱਲੋਂ ਜਾਰੀ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ! ਇਸ ਮੁਖ ਮੰਤਰੀ ਨੇ ਦਿੱਲੀ ਉਸ ਹਾਲ (Constitution hall ) ਵਿਚ ਜਾ ਕੇ ਉਸ ਕਸਾਈ ਨੂੰ ਸ਼ਰਧਾਂਜਲੀ ਦਿੱਤੀ!

ਇਕ ਪਾਸੇ ਇਹ ਅਮਰਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਅਕਾਲ ਤਖ਼ਤ ਦਾ ਦੋਖੀ ਹੈ ਜੋ ਇਸਨੇ ਕੇ ਪੀ ਐਸ ਗਿੱਲ ਦੇ ਭੋਗ ਤੇ ਉਸਨੂੰ ਸ਼ਰਧਾਂਜਲੀ ਦਿੱਤੀ, ਤੇ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਅਕਾਲ ਤਖਤ ਦਾ ਜਥੇਦਾਰ ਇਸ ਦੇ ਘਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਘਰ ਜਾ ਕੇ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ? ਕਿਓਂ?

Amrinder on 21sikhs

ਕਿੰਨੇ ਦੁੱਖ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਹੈ!

ਹੋਵੇ ਗੁਰੂ ਦਾ ਚਾਕਰ ਤੇ ਸੇਵਾ ਕਰੇ ਮਨਮੁਖਾਂ ਦੀ?

Ajmer kesri









ਪੰਥ ਦਾ ਦਾਸ;
ਅਜਮੇਰ ਸਿੰਘ ਰੰਧਾਵਾ!

Whether British and Congress not equally responsible to ruin Punjab?

July 27, 2017

When we look cack in history we see Rani Laxmi Bai, queen of Jhansi who fought bravely against British to get her annexed kingdom back. She is counted one among freedom fighters of India but she never fought for India. Her only motto was to take back Jhansi, a small princely state of India.

On the contrary. British annexed Punjab after death of its ruler, the great king Maharaja Ranjit Singh and betrayed with their late friend by not annexation of his kingdom but also by duping his minor son to whom they were appointed as Governor.

This is blot on forehead of Britain which it can never remove.

The child king Duleep singh was duped for diamond Kohinoor which was his personal property, it was never counted as state property and not confiscated but Lord Dalhausie took it personally to present Queen Victoria.


Duleep Singh was than seperated from his mother Maharani Jind Kaur also known as Jindan who was arrested and taken far away from Punjab to Chunnar fort in UP as British were scared of her capability to mobilze Sikh army against them in future. She was never permitted to return to Punjab throughout her life.

Duleep Singh taken to Britain and converted in Chrishtianity and given a new name Victor. He also was unaware of his religion or his kingdom nd started living a lavish life in Britain with having close links with royal family. Queen loved him as her son.

Time passed by. Once he was called in palace to get his sketch by a British artist. Mrs. Login, her governor brought the Diamond Kohinoor in a plate and by order of queen, presented to him to have a lookas it was cut and given a new shape. Duleep singh took the diamond in his hand for few minutes, went towards tyhe window, stood their for few minutes, than returned to queen and placed it back on her hands. She was scared if he would throw it out out of window but he was calm and quite. His picture in royal attire was sketchedand he returned to his home.


He tried to return India and visit Amritsar but he was not permitted by Britsih, he went to Calcutta and met his mother in a hotel. When mother Jindan hugged her son and put her hand on his head to bless him, she suddenly cried to find his shorn hairs. Then she came to know about his conversion. There she reminded him about his great father and Sikh generals, their valor and the Sikh religion.

Then  he tried to enbrace Sikh religion and arrangements were made to initiate him in Bombay but somehow British didn’t permit it. Than he went back to Aden where he partook Amrit on 26th May 1886 with the efforts of S. Thakur Singh Sandhanwalia who was also decalred PM of exile govt of lahore or Sarkar-e-Khalsa.

Maharani Jind Kaur;
Maharani Jindan Kaur’s life – much of which was spent raging wars against the British empire for cheating her out of the Punjab, then a vast country stretching from the Khyber Pass to Kashmir.

Her revolt began when her husband, the last Maharaja of the Punjab, died of a stroke in 1839 and the British tried to wrest the kingdom from the heir to the throne, her infant son, Duleep Singh. During her rule as regent, Jindan waged two disastrous wars against the British that led to the annexation of the Punjab. She may have made huge strategic errors due to her military inexperience and young age (she was in her early 20s), but Jindan was a fierce ruler. British historian Peter Bance describes her as a “very gutsy woman”. “She stood her ground against the British . . . she actively took charge of the Punjab.”

She discarded sati and purdah, dominant at the time, and led the courts, had meetings with chief ministers and the armies. All of them were taking her counsel.”

Christy Campbell, author of The Maharajah’s Box, a book about the Maharani’s son, Duleep, says Jindan was “one of the most remarkable characters of 19th-century history, let alone Indian or Sikh history”. This is despite the fact that much of what is known about her is “through the words of the British, who regarded her as a threat to their power in India and therefore did their best to make her reputation as bad as possible”.

The Maharani was described as “a serious obstacle” to British rule in India. They launched a smear campaign to discredit her, painting her as the “Messalina of the Punjab”, a seductress too rebellious to be controlled. She refused to co-operate and the British saw that her influence on Duleep could lead to an uprising among the Punjabi people. They decided to separate mother and son.

The Maharani Jindan, however, was dragged from the court of Lahore by her hair and thrown into the fortress of Sheikhupura and then Chunar Fort in Uttar Pradesh.

Maharani Jindan after being imprisoned, she disguised herself as a servant and escaped the fort. She travelled through 800 miles of forest to reach sanctuary in Nepal, where she wrote a letter boasting to the British that she had escaped by “magic”. She never regained the kingdom for her son. But they were reunited years later, which prompted the Maharajah to convert back to Sikhism, undoing the work of the British to “brainwash” him.

“There’s great drama and tragedy in her story. She was a heroic figure and was well-documented by the British. There are not a lot of documented women in Sikh history. [At the same time], her son corresponded with Queen Victoria.

Jindan is a symbol of indignation and injustice, but also of the failure of the Sikhs to retain their kingdom. “She has an iconic status,” he says. “She was the last one to stand up to the British.”

British maligned her image but what about India who calls Rani Laxmi Bai as freedom fighter but ne mention of youngest queen Maharani Jinda (in her early 20s) who fought two Anglo-Sikh wars, lost due to treachery by Dogras and Misars (Brahmins).

She went to England in 1861 where after two years she passed away. Unfortunately this brave Sikh woman was given a burial there whereas being a Sikh she must have been cremated.

If we compare her acts with Rani of Jhansi,  Maharani Jindan can be placed much higher than what status is given to Rani of Jhansi. Her valor, her two organized full fledged wars against British, her zeal to get her kingdom back, her escape to Nepal from British captivity and than fear of British on her presence in Panjab can never be devalued.

But she is not given any place in history of India, here too she was discriminated because of her Sikh roots.

India also betrayed with her.

Then we see the division of Punjab. Why did British divided it? If Muslims wanted their seperate nation, why was Punjab divided and mainly the holiest places of Sikhs and capitol of Sikh kingdom Lahore given to Pakistan? What right did they haave to divide an annexed kingdom and than transferred the remaining Panjab to india through a paper called ‘Transfer of power’?

Whether British took consent of last heiress of Sikh kingdom Bumba Sutherland who was alive and settled in Lahore? She was a British national but Britain jeopardized with her again as earlier it did with her father in 1849.

Than east Panjab was merged in India and again Govt of India also not took her consent or took her signatures on merger like 567 other princely states were merged by signing on AOL but here no need of any such formality was considered which proves merger of Panjab in India is illegal.

Maharaja of Kashmir Hari Singh also signed on document of merger when Pakistani Kabayalis attacked it but there is not any evidence on merger of Punjab.

Than again remaing east Panjab was ruined by Congress once again in 1966 when Indira gandhi divided it. The Panjabi speaking areas were taken away to shorten it and it was deprived of its waters and electricity before it was declared a state built on linguastic formula called as Panjabi Suba.

The same Congress tried to  suppress sikhs again in 1984 when its army invaded the holiest Sikh religious place and supreme authority of Sikh faith known as Darbar Sahib or Harmandar sahib, also known as Golden temple.

Therefore Punjab was not only ruined By British only, the contribution of India and the congress can also not be ignored to ruin it, weaken it.

Ajmer kesri








Ajmer Singh Randhawa.


A call to Sikh lioness-Sherni

July 10, 2017

ਜਦੋਂ ਸ਼ੇਰਨੀ ਗੱਜਦੀ ਸੀ,

ਜਦੋਂ ਸ਼ੇਰਨੀ ਗੱਜਦੀ ਸੀ,

ਕੁੱਤੇ ਹਿੰਮਤ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕਰਦੇ ਲਾਗੇ ਆਉਣ ਦੀ!

ਪੰਜਾਬ ਵਿਚ ਰਾਜ ਫਿਰ ਤੋਂ ਵੈਰੀਆਂ ਕੋਲ ਹੈ,

ਪੰਥ ਲਈ ਬੜਾ ਔਖਾ ਸਮਾਂ!

ਪੰਥ ਨੂੰ ਤੁਹਾਡੀ ਬੜੀ ਲੋੜ ਹੈ !



Tajinder Kaur

Wherever you are, come back.
Take the command in your hands, 

We miss you, need you,                                                                                                               Search for you,

Highther-thighther everywhere,                                                                                         keep fighting despite differences

Warriors never distract from mission                                                                                   until goal is not achieved.


Ajmer kesri

Ajmer Singh Randhawa





Netaji Subhash in Dehra Dun

July 4, 2017

Swami Shardanand ji was new avataar of Subhash Chandra Bose. Time has come to expose it to the nation.We have published the book ANTIM SATYA in Hindi language for common Indias.

It is also pasted on blog as we will prove it with more authenticated evidences in near future. Be ready to accept the blasting news.

Neta ji on death of Nehru

Wednesday, January 14, 2009

Subhash at Dehra Dun


Subhash Chandra Bose visited Dehra Dun as Swami Shardanand in 1972, (though after being elected as the Congress President in March 1936 Subhash Chandra Bose came to Dehradun and held a rally in the Parade Ground).

By seeing the beauty of the valley, it’s calm and quiteness, panasonic views all around, lush green fields of valley, adorned on both the ends of valley by holy rivers Ganga and Yamuna, appealed so much in his mind that untill his death, he did not leave the valley. Here he practised the meditation in isolation and quiteness. Only his disciples mainly ex-INA personals were in touch with him.

To-day on 26-02-2009, I have got the copy of a news report published in Indian express on July 01-2003, in which an ex-principal claimed that Swami Shardanand ji was Neta ji . He was openly admitted by Swamiji himself in 1976 at Dehra Dun that he was Subhash Chandra Bose. See the report; Ex-principal claims Netaji was alive till 1977.

VIVEK DESHPANDE Posted: Jul 01, 2003 at 0000 hrs IST AMRAVATI, JUNE 30: Shall we ever know for sure if Netaji Subhash Chandra Bose really died in a plane crash in 1945, or if he went on to survive till 1977 in the disguise of a spiritual guru? Well, the Mukherjee Commission, the third one to probe the mysterious death, is well on course. But for retired principal S.S. Padhye, there’s not an iota of doubt that Netaji lived till 1977.
Padhye, in his seventies, claims he was in close touch with Netaji between 1964 and 1971 and even hid him for four months in the Melghat forest when Intelligence personnel were on his trail. The innumerable papers and pictures he has clearly rubbish the crash death theory, he claims.

The Mukherjee Commission led by secretary P.K. Sengupta was here for three days to hear Padhye and check the veracity of his claims. The Commission says it will take some time to comment on Padhye’s credibility. (NOT COMMENTED)
Sengupta said on Monday the panel would use the latest scientific knowledge to do a DNA analysis of Netaji’s ashes. ‘‘We have also taken blood samples from three Netaji descendants and would employ handwriting experts to establish the truth,’’ he said.

Padhye, however, is more than sure that the man he saw was Netaji. ‘‘I visited his Shaulmari Ashram in West Bengal, where he lived as Sharadanand Baba, regularly till 1971, and was in his charmed circle. A cut near his left eyebrow, a slight squint and straight nose, his 5-9’ frame and the handwriting in letters he wrote to me proved it was him,’’ Padhye, who retired as principal of the local VMV College, says.

Impressed by a 1962 article by Marathi litterateur P.K. Atre on the latter’s visit to Shaulmari Ashram, Padhye wrote to the Baba in 1964 expressing a desire to meet him.

‘‘In 1965, a Nagpur paper published a report that the ashram was a hotbed of spies. The ashram asking me to come over with 10 copies of the paper,’’ he says.
‘‘That was the turning point. I went there. Initially, I was a suspect, what with the ashram being under close intelligence scrutiny due to reports that Baba was actually Netaji. But slowly, I won Baba’s confidence,’’ he adds.

Showing pictures he took of the man, Padhye says: ‘‘No one else has such pictures as Baba wouldn’t allow himself to be photographed.’’

About the Intelligence chase, Padhye says Nehru was worried the country would rally behind Netaji if he were to surface. ‘‘Netaji had once commented that Jawaharlal had the greatest greatness and meanest meanness,’’ he says.

Why did Khosla Commission of 1971 not check his claims? ‘‘The commission wanted me to go to Calcutta. I said I can’t, and invited it to Amravati. I insisted I be questioned in-camera to which it didn’t respond,’’ he says. (Both 
the commissions set to probe neglected him).

‘‘In 1976, I went to see Netaji again, this time at Dehra Dun.
 By this time, none of his INA friends was hiding his identity. So I asked him why he didn’t disclose it. He said ‘he was no more the boyish ambitious Subhash.”

Other than this i have another instance of Sh. Ram Kumar Agrawal, who is a shopkeeper in Paltan Bazaar, Dehra Dun. Once Swami Shardanand ji visited to buy some clothes from Paltan Bazar, Dehra Dun. There he entered in the shop of Sh. Ram Kumar Agrawal. It was early morning time and Mr. Agrawal had just opened the shop and there was no other customer at taht time in the shop.

Seeing a saint entering his shop in the morning time, Being a religious person he got delighted and asked for some tea etc. Seeing his entertainingly nature, Subhash ji got pleased and after having the meals, emotionally pleased. Mr. Ramani Ranjan Das accompanying Bose,asked the shopkeeper if he could recognize him. Oh no! replied Agrawal. He disclosed that the saint is Subhash Chandra Bose. Hearing this Agrawal got up from his seat and respectfully bowed his head and touched the feet of Subhash who was a sanyasi. Both of them were very pleased on his hospitality and Subhash ji blessed agrawal with the commitment not to disclose his identity to anybody else. After this they went away. Since than he (Agrawal) used to visit him and became a follower.

SUBHASH WAS ALIVE.Though the Government of India was continuously watching him and aware of his movements, his presence in India is always kept top-secret. First of all the news of Netaji in his new avtar as Swamiji was published in ‘VEER ARJUN’ from Delhi in 1960.

Major Satya Gupta of INA, had disclosed this in a press conference (in calcutta)of him as Netaji in Feb. 1962, after he went to meet him in Falakata,(cooch bihar) which borders Bangla desh and Nepal. This ashram was known as ‘Shaulmari ashram.

As per Justice Mukerji’s report:– At the inception nobody took notice of the Ashram (hermitage) and for that matter of the sadhu, but when it extended its geographical area over 100 acres of land, its inhabitants rose to about 1,500 and armed guards were posted , outsiders were living in and around the place became inquisite about the real identity of sadhu as well as the goings-on at the Ashram. Within a few months thereafter, rumour spread in the district of cooch bihar that Netaji had been living in the Ashram in the guise of the sadhu.

The sadhu reportedly stayed in the Ashram for 6/7 years whereafter he visited several places in India and ultimately settled down in Dehra Dun in 1973. There he died in 1977.

This is the brief introduction of Swami Shardanand is given by Justice Mukarji in his report. Who was Swamiji, what was his past, where he had come from, how old was he, any picture of him, what was the earlier name of Swamiji before he became the sanyasi etc. were not taken care of. Many questions arises after reading the report. Mr. Mukarji should have varified his profile and enquired all related questions to ascertain an inquiry.

In any court case if the accused introduces him by another name and hide his real identity, it becomes the duty of the investigating officer to put the facts before the court and reveal the truth by his investigations and prove his real identity. In lack of authenticated evidence, the alleged accused can not be accquited from charges. The identity has to be proved.

Here in the case of Swami Shardanand’s inquiry, Justice Mukarjee has made the comment by closing the case that,’When the real identity of a person is the issue his evidence is undoubtedly of great importance unless of course, it is proved that he was suppressing his identity with an oblique motive or purpose. As in the instant case there is no reliable evidence to prove that the sadhu was Netaji, the question of his (Netaji’s) death in Dehra Dun in 1977 does not arise.

There are totally three inquiry commissions are set to find the facts about disappearance of Subhash Bose on 18 Aug.1945. The conclusions of these three commissions are as follws:–First commission headed by Shahnawaj Khan:- He was a close associate of Subhash bose and a party in his disapperance with Japan. Verdict— As Subhash wished. Second commission headed by G.D.Khosla (A crupt Judge), Verdict:– As per the Government wished.Third commission headed by Justice Mukarji. Verdict 50-50, Half truth, half lie. He certainly did justice in his observations that Subhash did not die in air–crash but he suppressed his further enquiry in pressure and non availability of diffrent important files and other documents/proves etc. required by him from Govt. Moreover he did not try to inquire certain facts from Dehra Dun about the role played by Govt, itself at the cremation of Swami Shardanand ji alias S.C. Bose in 1977, the Govt. unofficially declared and accepted him as Netaji by giving him a FULL STATE MILITARY HONOR.

In the inquiry report of earlier commission, the opinion of disciples was found divided whether Swami ji was Netaji or not. But Mr. G. D. Khosla was not a man of good repute even than he was choosan to solve this sensitive case with which the sentiments of every Indian were attached. Mr. Khosla did not give a fair verdict. His verdict had to be as per the govt. desired, and already expected, thus a fresh inquiry commission was set up headed by Justice Mukarji in August 1999. The commission was set up to make an inquiry for the purpose of an in-depth inquiry into a deffinite matter of public importance, namely, the disappearance of Netaji in 1945. Expectations from commission.The commission was supposed to inquire into all the facts and circumstances related to the disappearance of Netaji in 1945 and subsiquent developments connected therewith including:– Whether the Netaji is dead or aliveI; If he is dead, whether he died in the plane crash, as alleged; Whether the ashes in the japanise temple are ashes of Netaji; Whether he has died in any other manner at any other place and, if so, when and how; If he is alive, in respect of his whereabouts, Justice Mukarji ‘s commission was to find out the answers of these questions. Let us observe whether he did justice with the given task or not.

Whether the Netaji is dead or alive:–It was already known to Govt. that Netaji was no more in 1999. GOI had already given the State Military Honor (unofficially) to Netaji at his cremation at Dehra Dun in 1977. So there was no harm to eye-wash the public by establishing a fresh inquiry as nothing was supposed to come out of it. See full report;

The fact is Mr. Khosla did try to probe about Swamiji/Netaji but he was not given true identities and not provided full information as all the disciples were from INA and abided by Oath of Secrecy. Dutt and Majumdar hid the identity. Mr. Mukharji probed half heartedly and that is also under suppression. (None of them called Padhye to witness his claim).

If he is dead , whether he died in plane crash, as alleged. Here Justice Mukarji has justified with his task. His enquiry in depth have certainly proved that Netaji did not die in plane crash as alleged. His findings are true beyond any doubt. Here he might have ascertained if the truth comes out of this projected plane crash, at least people of India could satisfy with the given report or may be his inner voice compelled him to make the assertions truthfully. This way two birds were killed with one arrow, –Satisfaction of Indian public and —-No harm to GOI by this assertion.

Whether the ashes in the Japanese temple are the ashes of Netaji; Only DNA test on some bones could confirm otherwise it was not possible to collect the sample of DNA from the burnt ashes on high degree temparature, it was not possible though he did try to hire the services of the best experts of world. All denied. Mr. Mukarji, has confirmed by his inquiry in Taihoku(Taiwan) that these ashes of another soldier ICHIRI OCHIRO, who died of heart failure on 19 aug. 1945 at army hospital at Taihoku. Whether he died in any other manner at any other place and, if so, when and how; To answer this question Justice Mukarji did not show any justice. I think, he was under pressure to suppress his observations. He went to Dehra Dun to inquire the death of Swami Shardanand but he did not inquire whole heartedly. He did not visit to the ashram at 194, Rajpur Road Dehra Dun. He just went to see an ex-col. S.Pritam Singh of INA who suppressed the real identity of Swamiji as he was abided by the oath of secrecy, taken before his supreme commandor Subhash Chandra Bose. See:– for evidences and observations. In this instant case, Justice Mukarji closed the inquiry in lack of any reliable evidence at Dehra Dun.

Only one person was contacted and prompt verdict was given that Swamiji was not Netaji. It was just an assumption, assumed only on statement of Col. Pritam Singh of INA. What about Major Satya Gupta, who declared in press conferance at Calcutta that Swamiji is Netaji. Who is the lier? Col. Pritam Singh or Maj. Satya Gupta? Mr. S S Padhye has also confirmed the assertions of Maj. Satya Gupta. By going through the evidences and circumstances, the observations clearly indicates Col. Pritam Singh did hide the identity and lied to the nation.

Before this Sh. Uttam Chand Malhotra had also disclosed , when he visited Shaulmari in July 1962, after he read the news of Netaji in Veer-Arjun. When Justice Mukarji went to Shaulmari Ashram at Falakata(cooch Bihar), He examined eleven witnesses on this score, eight have put forward the story that the sadhu was none other than Netaji.

I can’t immagine what would have been the situation of Govt., of India, if the findings or verdict had come in confirming, Swami Shardanand ji as Netaji Subhash Chandra Bose. Was the inquiry at Dehra Dun not made on this pretext ? Govt. was already aware of him thus there was no need to inquire about him. May be so. By sending a telegramme to the President , Prime Minister and Home Minister of India, Col. Pritam Singh wrote that the Ashram is related with Pride of Nation. IS ASHRAM SE BHARAT KE GAURAV KE PRASHTH JUDE HAIN What did he mean with BHARAT KE GAURAV? When i asked him he did not answer. Any person can understand where does these words indicate when Swamiji had already been declared as Subhash Bose in 1962 by his close associates. Copy of this telegramme can be viewed in another blog;

Anita Bose too considered and counted 30 years after independence of India in an interview (1947 to 1977, a peroid of 30 years), See…..

In an exclusive interview, first published in India Abroad, the newspaper owned by, last year, Anita Bose Pfaff, Netaji’s only child, spoke to Shyam Bhatia about her father’s legacy.

Anita bose

Anita bose d/o Subhash bose

At the very least with Netaji alive, India’s experience of multi-party politics, in which the Congress party was the only dominant political force for the first 30 years after Independence, would have started much earlier.

Though she spoke only last year but remarked period was up to 1977 only, why? What does it indicate indirectly? You can easily understand what i mean to say. Netaji was directly or indirectly not involved in politics though he was alive and died at Dehra Dun in 1977.

I don’t know why the people of Dehra Dun did not come forward to disclose of on-goings after the death of Swamiji in 1977. Either the visit of Mukarji commission was not disclosed in general public or any announcement not made, just to eye-wash a drama of inquiry, written and played.

How many proves are required to formal announcement by Govt. that Swamiji was Netaji Subhash Bose?

  • What was the identity of the person died at 194 Rajpur Road Dehra Dun, for whom the wireless message was sent by the than UP Governor intimating that a VIP is passed at that place and police arrangements for escort be made.
  • What was the status of that VIP or what category of VIP was granted to him ?
  • Why the administration issued the orders for the body of Swamiji to be kept to pay last tributes by general public (from all around the world) for 10 days ? whereas Swamiji was not known to the general public of Dehra Dun. It was the secret when disclosed, that Swamiji was Netaji, Public arrived there and paid tribute in queues for 10 days continuously.
  • Who were the main visitors of high repute visited the place during these 10 days? Any record ?
  • Why the dead body of Swamiji was draped in Tri-color, to mark as a respect to the head of the nation? (Netaji was head of free India, recognized by nine countries), or to mark as a respect to a soldier (Supreme commander of INA).
  • Why a Full State Military Honor was given to Swamiji by guard of honor and 21 gun salutes to the deceased, to a Sanyasi if his past was not related to defence services ?
  • Why full control of funeral was taken under control by the administration instead of the disciples of Swamiji ?
  • Why the body draped in tri-color, and taken to Rishikesh in a procession under escort of three trucks of armed personals of PAC,(UP)
  • Sen Gupta, secretary to Mr. Mukarjee, stayed three days at Amravati to check the veracity of his claims. Though the commission promised him to look into the matter and to comment after sometime but unfortunately that time has never come. Mr. Padhye was having hand written letters and some photographs which could prove his claim. Why he was not witnessed by Mr. Mukarji?
  • Before this, Mr. Padhye also approached Mr. Khosla to witness before the commission but in-camera only and that is at Amravati as he was unable to go to Calcutta. Mr. Khosla turned down his request and the matter remained unsolved.

Both the commission were aware of the truth but under pressure of GOI, they completely ignored on some pretext.It was known to them that Swami Shardanand ji was indeed Subhash Chandra Bose. Now after 64 years of the said mishap at Taiwan only the hypothesis are there. A very few people are there who can provide any prove to their claim but in case we should not forget the role of GOI itself by unofficially accepting and declaring this truth.

To reach any assertion or result to conclude, one has to find the answers of these primary questions which were not taken in consideration by Justice Mukarji. People of India should always keep in mind that there may be many claimenants of declaring them of being Netaji, but the State Military Honor is given only to Swami Shardanand ji at Dehra Dun. This is the clear unofficial declaration of his being Netaji in his new avtar of Swami Shardanand.With this, I appeal to the chief minister of Uttrakhand , Sh. Maj. Gen. B. C. Khanduri, that presently he is ruling on behalf of BJP in state and he is an ex-soldier also. He should initiate an inquiry to untwist the folds of mystery on death of Netaji Subhash Chandra Bose in isolation at Dehra Dun in 1977, where he was residing at 194, Rajpur Road and known as Swami Shardanand ji. By unraveling the truth, Uttrakhand will be adorned with one more jewel in its crown and people from all around the world will visit to pay their tribute to the great freedom fighter of India.

Dehra Dun will be given a place on the map of tourism with special status of fame. The journey of the great son of India which begined from Cuttack on 1897, ended at Dehra Dun in 1977.

Only a formal declaration is required to be made by the Government of India. There will be no harm even to congress as all leaders of his time are no more so the true respect at least be given now.


Ajmer kesri








Written by:- Ajmer Singh Randhawa.

Ph. 0091-9818610698 

For more information and evidences, please visit:– (HIndi language) (Witness only) ( Bangla language).

Please pay a special visit to these blogs in Hindi language : A blog by Jaideep shaekhar. This is my book ‘ANTIM SATYA-1. This is my book ‘ANTIM SATYA – 2.

Please send your valuable comments to update in future.

June 1984, Light of Truth – 30

May 23, 2017


Post Mortem report of Sant JSB

              Dr. Davinder Sharma (PCMS) who had conducted the postmortem of Sant Bhindrawala turned out missing a few days later. According to the postmortem report. Sant Bhindrawale died instantly. He had written on his report, ‘In my opinion that is due to shock and hemmorhage as a result of a massive head injury accompanied with multiple fractures which was sufficient to cause death.” The doctor had timed the postmortem at 8 pm and that according to him, Sant Bhindranwale died approximately about 5 pm on June 7, 1984. The police in the medical records did mention the cause of death as a result of firearms injury.

“The continued resistance from the ground floor and the basement of the Akal Takht was tackled during the night of June 6-7. When this resistance was “finally” over¬come the troops commenced a thorough search of the ground floor and the basement. The bodies of Shri Bhin¬dranwale and Amrik Singh were found among 34 other bodies on the ground floor of the Akal Takht.”

The word “finally” used in the second sentence is very important as it clearly indicates that the fight in the ground floor and the basement of the Akal Takht was continuing in the morning of 7th June or continued even later. Here, testimony of captain Harcharan Singh, brother of Sant Bhindranwale, is very significant. He said that body of his brother, which was lying on the ice slab inside the main entrance, of Golden Temple Complex was shown to him by the military authorities at about 3.30 P.M. on 7th June and that it was beyond recognition. The statement of the doctor who had prepared the postmortem report of Sant Bhindranwale corroborated the testimony of Harcharan Singh by saying that the deceased’s right face was so badly iniured and disfigured by bomb-blast that it was beyond identification or recognition.

Time of postmortem mentioned in the postmortem report is 8 P.M. whereas the body was taken to the mortuary at 7,30 P.M. It means that the alleged postmortem was conducted after 8 P.M. But this fact, too, stands totally falsified by the statements of the Deputy Commissioner, Superintendent of Police of Amritsar district, and Director of Health Services Punjab government who were present at the time of cremation of Sant Bhindranwale. They categorically stated that the cremation had taken place much before the sunset on 7th June. Hence it can be concluded that actually no postmortem of Sant Bhindranwale was conducted and only formal report was prepared by the doctors. The doctors had later confirmed this fact. The Sant had sustained more than a dozen bullet injuries all over his body besides having his right face blasted off. It is, therefore, amply proved that he had attained martyrdom while fighting the Army in the Akal Takht some times after 8 A.M. on 7th June 1984. Therefore. the rumors spread or assertions made by some cynic Hindu Press reporters or writers that the Sant had surrendered himself before the army on the 6th or 7th June and then he was shot dead are all rubbish and absurd. Such mischievous elements have maliciously tried to demolish and belittle the heroic sacrifice of Sant Jarnail Singh Bhindranwale.

Inspite of the proven fact that Sant Bhindranwale had attained martyrdom I thought it advisable before writing this book to seek advice from Baba Joginder Singh. father of the Sant. He emphatically said that the Sant was in “Charhdi Kala”. that is “he was alive and in high spirits.” Similar was the assertion made by Baba Thakar Singh. Acting Jathedar of Dam Dmi Taksal. Their mystic expression perhaps reflect their firm belief in immortality of the soul and also that a martyr never dies. he lives for ever and ever. Therefore immortal soul of Sant Bhindranwale will dwell in the hearts of the Khalsa and will inspire them to live with dignity and die with honor.


After 22 years of Operation Blue Star, an eyewitness to the cremation of Baba Jarnail Singh Bhindrawala had come forward with an account of the cremation performed on the night of June 7, 1984. Sikhs observe June 6, the day of the operation, as Genocide Day’ all over the world on June 6 to observe the day.

Sikh leader Baba Jarnail Singh Bhindranwale was killed in the military assault conducted by the Indian army on June 6, 1984. Sant Bhindrawale’s dead body was recovered on June 7 and was cremated the same night at Amritsar. For about 20 years, the Damdami Taksal had kept telling people that Baba Ji was alive and safe. Attached is a post mortem report of Sant Bhindranwale.

On the night of June 7, when Baba Jarnail Singh Bhindrawala was cremated past midnight, an eyewitnesses hiding there had seen at least 750 dead bodies of Sikhs brought to the cremation ground. Besides others, the then Deputy Commissioner Ramesh Inder Singh was present at the site of cremation till the body of Sant Bhindrawale was confined to flames.

Bhai Budh Singh alias Bhai Baldev Singh who had once formed the Khalistan Brigade has told the Sahara Times of India in an exclusive interview that Sant Bhindranwale’s body was cremated in the cremation ground, adjouning Gurdwara Shahinda Baba Deep Singh near Chati Wind Gate on the morning of June 7, 1984. He claimed that he was present in the cremation ground at that time in the guise of a mentally retarted person.

Bhai Budh Singh accompanied this correspondent to the creamation ground and pointed out the spot where the Sant’s body was cremated in the presence of senior district civil personel and police officers. He said that a police officer who had performed ‘ardas’ ceremony before the cremation was still alive and he identified him. He further said that the bodies of Gen. Subeg Singh and Bhai Amrik Singh were also cremated in the same cremation ground.

Bhai Budh Singh said that the then Deputy Commissioner of Amritsar Mr. Rameshinder Singh along with other officals had collected the ashes of Sant Bhindranwala at 10:00 am on June 9. He claimed they were immersed in the Satluj River at Kiratpur Sahib and an entry there in the name of Baba Jarnail Singh is there as a matter of record. He said that he knew some other eyewitnesses who had seen the ‘dead body’ of Sant Bhindrawale.

Bhai Budh Singh said that his house was adjacent to the cremation ground. He added that he had so far kept mum to avoid any controversy in his name. He said that he had counted that about 750 unidentified dead bodies were brought by the police to the creamation ground during a period of two days. The body of Sant Bhindranwale was taken to the mortuary at 7:30 PM on June, 7.

Bhai Budh Singh claimed that Baba Jarnail Singh had come out of the Akal Takht at 8:45 a.m. on June 6 and was shot to death near the Nishan Sahib. He added that his dead body was carried up to darshani deori on ghanta ghar side under the supervision of D.S.P. Apar Singh Bajwa who had since been retired. He said that these facts were based on a report of his sources in the complex. He said that Sant’s brother Harcharan Singh Rode had identified the body in the darshani deori itself.

Bhai Budh Singh claimed that he had a long association with Sant Bhindrwale and was hurt when Damdami Taksal declared the Sant alive and raised an unnecessary controversy over many years. He said that he was also close confidant of Mr. Jagjit Singh Chauhan, head of the ‘Khalistan’ government-in-exile’, and stated that he had installed and operated the transmission of Khalistan radio near Amritsar.

He said that he was staying in the dera of Sant Charan Singh of Bir Sahib Thathikhara in Amritsar district till the day when police whisked away Sant Charan Singh about two years back. He added that the where abouts of Sant Charan Singh were not known till date. He continued on saying that he had started construction of a Gurdwara in the memory of those 13 Sikh ‘Martyrs’ who were killed in the Sikh-Nirankari clash but that due to financial problems only the foundation had been built.

No prayers stir the silence under golden dome of the Golden Temple. There are no priests left to intone them. They are all dead or missing. The musical instruments, which at all times drummed out the tones and rhythms of worship are quiet for the first time in centuries. There are no visitors, only soldiers. The Sikhs Holy Bible is closed, covered by a blue cloth. There is no one to read its scriptures. It is like the Vatican without a Pope. At the other end of the causeway that links the Temple to the Akhal Takhat, the second most sacred shrine in Sikhdom, the quiet is more permanent.”Ross Benson of the Daily Express, London, June 19 1984.

Operation Bluestar enjoyed SAD patronage post-1997

Those who strongly supported and worked for the Union government during Operation Bluestar in 1984 were later rewarded or “honourably adjusted” when SAD patriarch Parkash Singh Badal became the chief minister of Punjab post-terrorism days in late 1990s. This despite the fact that SAD has strongly denied allegations by former CM Captain Amarinder Singh that Akali leaders were in cahoots with the Indira Gandhi-led regime during the military action on the Golden Temple complex in Amritsar.

The policy of giving prime postings to officers and rewarding political leaders who were accused by Shiromani Gurdwara Parbandhak Committee (SGPC), SAD and Sikh groups for helping the Centre in Operation Bluestar, continued during the tenures of Badal as CM since 1997 while Akalis continued to claim to champion the cause of Sikh community.

History books and even SGPC’s own whitepaper recorded that Ramesh Inder Singh, an IAS officer of 1974 batch of West Bengal cadre on deputation to Punjab in 1984, was brought in as Amritsar deputy commissioner (DC) just before the launch of the Army action on the Golden Temple complex after his predecessor Gurdev Singh Brar was made to proceed on leave when he reportedly refused to sign on the dotted line for the military action. Ramesh Inder emerged as one of the trusted bureaucrats during Badal’s three tenures as CM after 1984. Following Operation Bluestar, the Union government confirmed his absorption in Punjab cadre. Ramesh Inder was appointed Badal’s principal secretary when he came into power in 1997 and then became the chief secretary when the SAD patriarch returned to power in 2007. After retirement, he was appointed the chief information commissioner (CIC) of Punjab.

Amarjeet Kaur, a Congress Rajya Sabha member during Operation Bluestar, who also happens to be Captain Amarinder’s relative, was one of the most vocal leaders from Punjab to support the military action. She not only spoke in the Parliament to support it but also wrote a detailed article “Akali Dal the Enemy Within” in 1984. She had termed former SGPC chief Gurcharan Singh Tohra a Communist, apart from objecting to Akal Takht edict on Nirankaris. However, in 1990s she was “rewarded” with a ticket by Badal-led SAD, which had to be taken back after fierce opposition from Sikh groups and she appeared before Akal Takht for atonement.

Family of Badal’s son-in-law Adesh Partap Singh Kairon remained loyal to the Congress during and after the Operation Bluestar. Adesh Partap’s father Surinder Singh Kairon, son of former Punjab CM Partap Singh Kairon, became an MP in 1991 on Congress ticket. However, Adesh Partap was elected an MLA in 1997 representing SAD and was even made cabinet minister.

Several other Congress leaders like former Ludhiana MP Gurcharan Singh Ghalib, former Rajasthan governor and Jalandhar MP Darbara Singh,  former Hoshiarpur MP Kamal Chaudhary and former Jalandhar MP Balbir Singh, who remained with the party and never opposed the Army action during Operation Bluestar or raised their voice against 1984 anti-Sikh riots, were welcomed into SAD with open arms and made party candidates or adjusted at other positions.

Our salutes to former General VK Singh

June 11, 2014

Former General VK Singh…Member of Parliament (Lok Sabha) representing Ghaziabad. Former Chief of Army Staff, Indian Army said …..

If unit kills innocents, does dacoity and then head of organization tries to protect them, should he not be blamed? Criminals should go free!!

Then why not the all the army Generals responsible for Operation Bluestar not questioned  for loot of treasury, and arson to Library where historical precious manuscripts were burnt? Whether Gen. Sunderji, Gen RS Dayal, Genral KS Brar not responsible for killing of thousands of innocent pilgrims inside Darbar Sahib complex? Whether denial of religious last rights to Dayal and than attack on Brar in UK not chain reactions? If designated General Dalbir Suhag is in question box and accused of protecting allged killer soldiers  of his unit, these accused generals were themselves involved in massacre of innocent. They are also accused of spreading hate against Sikhs in 1984.

See the following evidence;

The soldiers of Indian army sent to invade Darbar Saheb had been brain washed and filled their minds with hate against Sikhs, every Sikh was an enemy for them. This is not only any hearsay but a fact which is revealed by army circular itself. A copy of said circular is posted below.

It was the only reason that army killed every Amritdhari Sikh where it found on roadside. this massacre continued in every part of Punjab for 5 days under code name of ‘Operation Woodrose’. 123 Gurudwaras in Punjab, 43 historical out of these 123 were attacked by army, the blood was flown in every gurudwara and disrespected the every shrine.

The Government Targeted Amritdhari Sikhs;

The following quote is from an Indian Army circular which was distributed in June 1984. This excerpt from the official document exposes that in fact all practicing Sikhs were considered terrorists and were targeted by the government:

“Some of our innocent countrymen were administered an oath in the name of religion to support extremists and actively participated in the act of terrorism. These people wear a miniature kirpan round their neck and are called “Amritdharis”. They have to be subdued to achieve the final aim of restoring peace in the country. Any knowledge of the “Amritdharis” who are dangerous people and pledged to commit murder, arson and acts of terrorism should be immediately brought to the notice of the authorities. These people may appear harmless from outside but they are basically committed to terrorism.

Perhaps govt. of India and it’s army is unaware that Amritdhari Sikh severs all worldly alliances but that of allegiance Khalsa.

“Ik ongkar satnam karta purakh nirbhau nirwair akal murat ajuni saibhang gur Prasad”.

After Amrit initiation, one from amongst the five beloved ones should explain to the initiates the discipline of the order : * Today you are reborn in the true Guru’s household, ending the cycle of migration, and joined the Khalsa Panth (order). *Your spiritual father is now Guru Gobind Singh and spiritual mother, Mata Sahib Kaur. *Your place of birth is Kesgarh Sahib and your native place is Anandpur Sahib. You, being the sons of one father, are, inter-se yourselves and other baptized Sikhs, spiritual brothers. You have become the pure Khalsa, having renounced your previous lineage, professional background, calling (occupation), beliefs, that is, having given up all connections with your caste, descent, birth, country, religion, etc. You are to worship none except the One Timeless Being (Waheguru) no God, Goddess, incarnation or prophet. You are not to think of anyone except the ten Gurus and anything except their gospel as your savior.

 So religious prism it is for the devout who honor and respect their vow and oath of initiation.



By SANJOY HAZARIKA, Special to the New York Times

Published: June 12, 1984

NEW DELHI, June 11— Most of the 500 to 600 Sikh troops who deserted in northeastern India on Sunday were arrested today at three places, including one where a gun battle left 26 Sikh extremists dead, Indian news agencies and officials reported tonight.

At the same time, more defections and attempted defections were reported in the north and in the west, near Bombay.

The Press Trust of India reported 574 arrests at points between Ramgarh and New Delhi, and an army spokesman said that if the report was accurate ”that should take care of all the deserters.” He said he could not confirm the report.

Angered by Temple Assault

The Sikh soldiers deserted Sunday at Ramgarh in Bihar State in anger at the Indian Army’s assault last Tuesday and Wednesday on the Golden Temple in Amritsar, Punjab, the holiest site of the Sikh religion. The soldiers joined other Sikhs in heading across India for Amritsar.

(The death toll in the attack on the Golden Temple could be as high as 2,000, The Associated Press reported, because many people are unaccounted for and more bodies are being pulled from the lake that surrounds the central shrine.)

The battle today, which lasted several hours, was near Jaunpur, 350 miles southeast of here in Uttar Pradesh State, and 355 people were arrested there.

77 Reported to Surrender

Earlier, officials of Uttar Pradesh State said 126 people, including soldiers and some civilians, were arrested near Allahabad City, 77 deserters were reported to have given themselves up in Bihar and 16 were arrested near Benares, the Hindu holy city, 35 miles southeast of Jaunpur.

The mutineers at Ramgarh, 525 miles southeast of here, killed Brig. R. S. Puri of the Sikh Regiment Center there and fled with their arms in army trucks, private buses and cars, promising to travel to Amritsar.

The army spokesman, Brig. K. L. Juneja, said the Sikhs were incited to desert by civilian Sikhs who organized protest marches and meetings in Ramgarh. People with close contacts among security officials said most of the deserters were young and recent recruits.

These other developments on Sikh desertions were also reported:

At least 43 Sikhs who deserted at Poona near Bombay in western India on Sunday were captured after a brief gun battle today near Thana on their way to Punjab. They were said to have shot and killed three people, including two soldiers.

– North of Bombay, about 70 Sikhs, most of them thought to be deserters, crossed from Maharashtra State into Gujarat State in three trucks, the Press Trust of India reported. Troops in Gujarat were placed on alert.

– At Siliguri, near the border with Nepal in northern West Bengal State, attempts by Sikhs to desert were reported, but officials in the area said the soldiers had been ”persuaded to return to the barracks.” The number of troops involved was not known.

‘They’re on the Run’

In an effort to cut off food and fuel to the mutineers and their followers, the Uttar Pradesh government shut gasoline stations, hotels and restaurants and stopped rail and road traffic in the eastern part of the state.

”They are no longer a single cohesive group, as when they started at Ramgarh,” Brigadier Juneja said. ”They’ve split up, they’re uncoordinated. They’re on the run.” He said some were traveling in trains.

A senior army officer said army troops and policemen had been placed on alert on New Delhi’s borders to stop any rebels who tried to enter the city. Trains headed for the Indian capital from Bihar and eastern Uttar Pradesh were being closely checked.

Brigadier Juneja denied reports about Sikhs deserting at Sri Ganganagar in the northe-western state of Rajasthan. He said that fewer than 100 men, all of whom he said were Sikh terrorists, were involved in the incident, which took place last Friday. Flight to Pakistan Reported

He said intelligence reports indicated that the terrorists had fled into Pakistan when the army crackdown in the Punjab began June 2. In Pakistan, they put on Indian Army uniforms, he said, entered the Sri Ganganagar area and then tried to enter Punjab but ”were arrested at the border.”

But a military source familiar with Punjab reaffirmed that at least 100 soldiers had defected at Sri Ganganagar, of whom 50 escaped. The rest were arrested, he said. (The Associated Press said 10 of the Sikh soldiers from Sri Ganganagar were killed.)

Toll May Reach 2,000


Book written by:- Ajmer Singh Randhawa.









June 1984, Light of truth – 29

May 23, 2017

The statement is given by Mai Harinder Kaur herself and she exposed how Indian army and Punjab Police rape the arrested women. This was approved in July 2004 when in Manipur,  a border state with Myanmar, more than 100 local women striped themselves and gave a call to to Indian army to rape them. They were provoked by rapes on local women by army so this extreme step was taken by them. They protested in front of army camps totally naked.  Kindly view this newspaper report and the picture.

Manipur women on streets

IMPHAL (Manipur),  July 19, 2004 – After torching government buildings and parading naked to protest the suspected custodial rape and killing of a woman by federal soldiers, women in Manipur vow to intensify their fight against frequent atrocities in the restive northeast Indian state.

An indefinite curfew is in force in Manipur, bordering Myanmar, to quell the uprising, with troops bursting teargas shells, water cannons and firing rubber bullets to disperse hundreds of women trying to break prohibitory orders.

At least 100 women were injured in police attacks since violence broke out Thursday, with some having to undergo surgeries to remove pellets embedded in their bodies.

The action follows violent protests by women in Manipur after the bullet-riddled body of 32-year-old Thangjam Manorama was found on July 10. Witnesses say Manorama was picked up by soldiers of the paramilitary Assam Rifles from her home on alleged charges of links with separatist rebels.

Hours later, her dead body was reportedly found four kilometers away from her home in the state capital Imphal, with multiple bullet wounds, besides torture signs. Several women’s groups called a 48-hour general strike the day after Manorama’s body was found, bringing normal life in the state to a grinding halt for two days until July 12.

On Thursday, hundreds of women had stormed the Assam Rifles headquarters in Imphal, with at least 40 parading naked and holding placards that read: “Indian Army rape us” and “Indian Army takes our flesh.”

Authorities imposed an indefinite curfew fearing more protests. But women in hundreds started defying the curfew from Friday night by taking to the streets, prompting the police to resort to force to keep the protestors at bay.

On Sunday, protestors torched at least half-a-dozen government buildings, making authorities cut short a curfew relaxation. “We want to punish the soldiers involved in the brutal killing of Manorama and so we are demanding handing over the errant soldiers to us,” says Memchaoubi Devi, president of the women’s rights group Porei Lemarol Meira Phaibi Apunba Manipur.

She adds, “It is better to protest naked than allow the soldiers to kill and rape our women.”

A total of 32 women’s groups have come under one platform to protest the killing. Women in Manipur are known for taking up cudgels against social issues.

“This protest is not going to die down until and unless the guilty soldiers are punished. Even if someone is involved in militancy, he or she should be brought to the court of law and not just killed or raped,” lashes out Leirik Devi, president of the Kangla Mei, another powerful women rights group.

She vows, “We are prepared to shed blood but cannot allow the soldiers to outrage the modesty of our daughters. This protest will intensify.”

These were the reasons that the blood of innocent Amritdhari Sikhs was shed in Punjab just to crush the popularity of a religious figure Sant Jarnail Singh Bhindranwala, his followers and the general Amritdhari Sikhs in Punjab.  Army generals had no mission other then to suppress Sikhs and crush the voice of justice raised by Sant. What was his fault other than he gave a call to follow the tenets of religion, have faith in their Gurus, be always in high spirit and to follow path of truth as shown by Sikh gurus. Yes he filled the spirit in Khalsa to raise their voice against oppression by Indian govt. as Punjab is the only land of Sikhs in this Indian sub-continent where all the malicious moves were being taken out to submerge the Sikh religion into main folds of Hinduism with behest of ruling political parties. Sikh religion is not a sect of Hindu religion but a sovereign religion with a distinct and independent identity. Sikhsism challenges Brahiminic rituals and rejects them. The Indian rulers mostly belongs to this class of Brahminic society. It couldn’t be tolerated by them and was taken as a revolt and all efforts to crush this revolution (People’s voice) by misuse of Indian army were used. Due to these mis-happenings in Punjab by Operation Blue star, operation wood rose and the past several incidents where Sikhs youths were killed but no justice was given to them, lead Punjab on edge of division of India. Sikhs have lost their faith in Indian judiciary, Indian govt. and demand a separate nation of them due to atrocities being faced by them for the last 30 years since 1984. A number of Sikh youths arrested on fabricated charges are languished in jails for more then 20 years but they are not released. The Indian constitution doesn’t allow to give a rigorous punishment to juveniles. The maximum punishment to them can be given is only three years in jail but a Sikh child Major Singh was arrested in the age of 14 years old only, no juvenile status given to him, he was booked under terrorist activities and was compelled to pass his 23 years in jail. He could  only be released by the kind efforts of some Sikh human rights activists and organizations.

Sometimes I wonder what did India got benefit by this attack in Amritsar? Thousands of innocent citizens (Sikhs) killed, Indira herself had to pay the heavy price by her life, General Vaidya too had to pay for crimes and atrocities by army in Golden temple by his life. The general KS Brar was recently attacked in Britain after 29 years though he luckily escaped but it proves that the hate against responsible persons for the attack, for operation Blue star and Woodrose are still alive and fresh in Sikh minds and they hate with them. The lust of power by India was the only reason, she wanted to rule India like a dictator in the cover of democracy. The biggest example of his intention is evident from the historical verdict against her in 1975 by a Chief justice of Allahabad High Court—Justice Jagmohan lal Sinha who banned her to fight any election for six years but next day she imposed emergency in India and refused give her arrest. No Poice officer or authority could dare to arrest her and follow the orders of High Court. Was she not showing her powers by refusal the verdict? Why media is silent on this issue so far? What example was set by the Prime minister of India when Law is equal for all? Where was the law then?

She didn’t stop her atrocities in Punjab, the list of crimes by army and Police is very long. Thousands of Sikh youths were arrested and killed in fake encounters. Police had been given such permission to eliminate Sikh youths. A complete young generation was thus wiped out in Punjab. Those who survived sold their lands and escaped to western countries, few got asylum, others too managed to live there legally or illegally but they saved their lives.  A human rights activist Jaswant Singh Khalra, who was also Secretsary of Shiromani Gurudwara Prabandhak Committee collected information on death of unaccounted, undeclared dead bodies in different funeral grounds in every districts of Punjab. He was surprised to note the information from registers of funerals, he revealed 25000 such funerals of unclaimed dead bodies in just one district of Punjab. Then DGP of Punjab KPS Gill picked him up and killed him after torturing him brutally in a police station but no action is taken against this butcher police officer as he had the orders from center. He is still shielded by center and gets postings on senior posts after his retirement.

Now indira was sure that she will be avenged for these attacks on a holy place by the brave Sikhs so she planned a diabolical plan to get rid from Sikhs forever and to suppress them. She discussed this plan with her senior bureaucrats, politicians, Army generals and trustworthy people. She prepared a plan to attack the border districts of Punjab in the coming month of November 1984.  She had in her miond to kill two birds with one arrow, one—by attacking on Sikh dominated districts in border of Pakistan, she could kill thousands of Sikhs, two– She could blame her rival Pakistan for this air attack and win sympathy of public to start a war with Pakistan once again after 1965 when she defeated Pakistan and a new nation as Bangla desh was created. So she was in a dilemma this time again to crush Pakistan and Sikhs both. But……..

This plan was leaked by her several trustworthy high profiled people to save their close friends. A Sikh woman was requested by the Principal of Modern School, Connaught Place, New Delhi to take her children abroad for few days and when normalcy returns she should come back.  Police Inspector Beant Singh, who was close to these officials and was having good relations got this information so he took an extreme step to stop this defamation and killings of his community by this mad lady. He got the opportunity just hardly one week before this plan could be implemented by Indira. He killed her on 31st October 1984, just eight days ago.

This is not any myth, just search on Google about “OPERATION SHANTI”, you will find enough information about this plan. She meant to kill Sikhs and suppress the remaining but she forgot Khalsa is known as army of the almighty, neither they suppress anybody nor they try to be the oppressor. Sikhs play mockery with death and have a courage for martyrdom. History of India is evidence of their sacrifices for the nation and their religion. Indira and govt. of India made a mistake to misjudge them and their capability. If Udham Singh could kill General Dyer in UK for his crimes in India after 20 years, the brave Sikhs shall leave no opportunity to avenge  until they and their enemy is alive.  The credit to keep the territories of Ladakh, Jammu-Kashmir and some western parts of Punjab and Rajsthan goes to Sikhs only as they conquered them, controlled the Khyber pass in early 19th century and sent a message to invaders that the Sikhs have the capability to strike in their homes in Afghanistan and all over North West Frontier Provinces so better they may not dare to attack India. Since then they never dared to attack otherwise history shows that all attacks on India by these tyrant moguls were made by it’s western sector which is fully secured now.

And Indira dared to teach a lesson to Sikhs and tried to suppress a martial nation. Ultimately whole nation paid the price aftermath assassination of her on 31st October when her successor, her own son rajiv Gandhi was sworn in as Prime minister by ruling Congress Party to win sympathy by false propaganda against Sikhs and their defamation. He orchestrated pogrom in Delhi and other parts of India by misuse of Administration, army , police and para-military forces. This mass murderer was also awarded by highest civil award Bharat Ratna in linage of his mother and grand father Nehru whereas the right place was for him the gallows in Tihar like Nazis who are responsible for elimination os Jews in gas chambers.

Now we will discuss the pogrom in Delhi and some other parts of India aftermath assassination of Indira, how the massacre was orchestrated, who were responsible and who were the chief organizers, about Court proceedings against them as mockery to justice in India and incapability of Indian judiciary to punish them. Our efforts are to reveal the hidden truths of these perpetrators who were protected by Indian govt. Maximum information is collected from different websites as well as from eye witness accounts also. The writer too was a witness to these crimes and have watched them in his life. There is nothing hearsay mentioned in this book other than facts only.  But if some information is missed and recollected, we shall add it in next publications. We are sure that the readers shall get a clear view of these pogroms orchestrated by Congress party, Rajiv Gandhi and his kitchen cabinet and request you to please never create any such conditions to any community anywhere in world but we request you to maintain love, peace and harmony in all the communities. The govts. Are prone to use these tactics, orchestrate killings of their own nationals to remain in power but it becomes the moral duty of all citizens to have faith in other communities and fellow citizens to avoid such communal clashes. It’s very painful and the results are always bad and unforgettable for many decades. Time even do not heal them up. So please do not play in the hands of these politicians just for your vested interests or to fulfill your evil desires of hate with another community. One day we will have to pay for our deeds, remember it.

So the fate of Indira was also written the day Indian army attacked on the Golden temple. Sikh people can forget everything but can never forget  that attack on their places of worship or disrespect to their Guru. Thus Indira had signed herself her own death warrant by order of this attack.

DSP Apar Singh Bajwa’s eyewitness account about identification of Bhindranwale’s body and about his cremation was one of the major evidences before which Taksal leadership had to finally accept the truth. Recalling the turbulent traumatic days of the summer of 1984, Bajwa had said: “The Army officers in-charge ordered me to go home and I remained there until the morning of June 6 when I was summoned early in the morning. When I reached the kotwali [police station] near the temple, I saw the dead bodies of Sant Jarnail Singh Bhindranwale, Gen. Shabeg Singh, Thiara Singh and Amrik Singh lying there…I was asked to identify the bodies because I was familiar with all the dead men having often interacted with them as part of my duties as a police officer. The Army then requested me to arrange the cremations. We performed these, according to Sikh rites, at the nearby Gurudwara Shaheedan…A large majority of those who died inside the Golden Temple during Operation Bluestar were common devotees who had come to the shrine on June 3 on the occasion of the fifth Guru’s Martyrdom Day…Apart from Bhindranwale’s armed followers, I counted a little over 800 dead bodies inside the temple complex. My men and I were also tasked with clearing and cremating these bodies. Army and municipal officials helped transport them to the local cremation ground. While many innocents were killed in the crossfire between the Army and the militants, it is also true that the soldiers deliberately gunned down several devotees. You see they actually believed that anyone inside the temple was the enemy.’ The soldiers had no notion of how they should tackle an unprecedented situation like the one that had developed inside the Golden Temple.”

Bajwa was also on record as saying that no attempt was ever made to identify the civilians killed. “This would have only been possible if the Army had involved the state police. But then at that time the soldiers were in a hurry to mop up and quickly withdraw from the temple complex. It was because of this haste that scores of distraught families not only lost their loved ones but spent months in a futile search for their dead relatives.”

Apar Singh Bajwa, in his own words:

“What I saw shook me emotionally. Half the Akal Takht was devastated and bodies lay all around in the parikrama of the Sri Harmandir Sahib. There was deathly silence. As a policeman I knew how to overcome my emotions. I controlled myself and went to the Darshni Deodi.

Jarnail Singh Bhindranwale, Bhai Amrik Singh, General Shubeg Singh …lay dead. Bhindranwale’s face was swollen and blood was oozing from the wounds in his bullet-riddled body. My job was to identify Bhindranwale’s body. The man who lay dead was indeed Jarnail Singh Bhindranwale.

I was entrusted with the task of removing the bodies from the temple complex in view of the impending visits of then prime minister Indira Gandhi, and President Giani Zail Singh. When I returned in the evening I started working on removing the dead, which included women and children. We removed 800 dead from the complex and other buildings in the vicinity.

What made me sad was that many innocent lives had been lost which could have been saved with a bit of effort…Post-mortem reports later confirmed that some of those who had been killed had had their hands tied behind their backs.

One family relayed what they had witnessed on June 6, 1984 after finally receiving special permission from the Army to take their elderly father’s body to a crematorium: “stench of putrid and burning flesh… bodies had all been brought there by dust carts and from the number of carts; the attendant estimated some 3,300 had so far been cremated.”

But an estimated ten thousand never returned to claim their shoes from the entrance to the Harmandar Sahib. Though the exact number of civilian casualties remains unknown but the people wearing these shoes never returned. These were those pilgrims/devotees who went inside the periphery of Harmandar sahib but thousands were those who wore their shoes and moving/residing/stayed inside the complex. They too were killed so I can estimate the death toll of civilians nearly 15,000 in all.

India Today opined, “Never before were the champions of civil liberties in India in such dire need of liberating themselves from the clutches of the law.”

In June 1984, even as the government closely orchestrated the return of foreign journalists a fortnight later for a special tour of the Darbar Sahib after a hurried clean-up, a young Associated Press journalist, who had managed to stay in Punjab during the attack, had already filed at least 1200—twice the government’s number—deaths in

Amritsar city alone, killings by close-range shots of Sikhs with their hands still tied behind their backs, and subsequent dumping of bodies into garbage trucks.

A year later, in 1985, Indian civil liberties group Citizens for Democracy and distinguished jurist V.M. Tarkunde published findings of “sadistic torture, ruthless killings…calculated ill treatment of women and children.” As the Government banned the report and arrested its authors and publishers, India today opined, “Never before were the champions of civil liberties in India in such dire need of liberating themselves from the clutches of the law.”


Ajmer Singh Randhawa,


Arrest of Sikligar Sikhs on fabricated charges and role of chandal chaukdi in Indore

May 12, 2017

ਖਾਲਸਾ ਜੀ ਹੋਸ਼ਿਆਰ !

British Sikh concil on Sikligars

Sikligar arrests

Sikligar pride of khalsa

ਇਕ ਵਾਰੀ ਮੈਂ ਇਕ ਖ਼ਬਰ ਟਾਇਮਸ ਆਫ ਇੰਡੀਆ ਵਿਚ ਸਿਕਲੀਗਰ ਵੀਰਾਂ ਤੇ ਪੜ੍ਹੀ ਸੀ, ਬੜਾ ਹਰਾਨ ਵੀ ਹੋਇਆ ਸੀ ਇਹਨਾਂ ਮੂੜ੍ਹ(ਮੁਗਧ) ਪੱਤਰਕਾਰਾਂ ਤੇ ਜੋ ਬਿਨਾ ਸੋਚੇ ਸਮਝੇ, ਬਿਨਾ ਘੋਖ ਕੀਤੀਆਂ ਕੁਝ ਵੀ ਸ਼ਾਪ ਦਿੰਦੇ ਨੇ ਅਤੇ ਇੰਨੇ ਵੱਡੇ ਪੱਦਰ ਤੇ ਵਿਕਣ ਵਾਲੀ ਅਖਬਾਰ ਦਾ ਐਡੀਟਰ ਵੀ ਇੰਨਾ ਨਿਕੰਮਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਉਪਰਲੀ  ਫੋਟੋ ਵਿਚ, ਜੋ ਕਿ ਅਸਲ ਵਿਚ ਮੇਰਾ ਜੁਆਬ ਸੀ ਇਹਨਾਂ ਸਿਕਲੀਗਰ ਵੀਰਾਂ ਬਾਰੇ, ਇਸ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਹੀ ਲਿੰਕ ਵੀ ਹੈ ਪਰ ਉਹ ਹੁਣ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰ ਰਿਹਾ! 

Sikligar mhapanchait-1

ਮੱਧ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦੇ ਸਿਕਲੀਗਰ ਵੀਰਾਂ ਤੇ ਪੁਲਿਸ ਨੇ ਹਥਿਆਰ ਬਣਾਉਣ ਦੇ ਕੇਸ ਬਣਾਏ ਅਤੇ ੧੫੦ ਸਿੱਖ ਵੀਰਾਂ ਨੂੰ ਗ੍ਰਿਫਤਾਰ ਵੀ ਕਰ ਲਿਆ! ਵੇਖਣ ਨੂੰ ਤੇ ਇਹ ਇਕ ਖ਼ਬਰ ਹੈ ਪਰ ਇਸਦਾ ਇਕ ਦੂਜਾ ਪਾਸਾ ਵੀ ਹੈ! ਇਹ ਸਿਕਲੀਗਰ ਵੀਰ ਪੁਸ਼ਤਾਂ ਤੋਂ ਹਥਿਆਰ ਬਣਾਉਂਦੇ ਚਲੇ ਆ ਰਹੇ ਨੇ ਜਿਹਨਾਂ ਵਿਚ ਕਿਰਪਾਨਾਂ, ਨੇਜੇ, ਬਰਛੇ ਵਗੈਰਾ ਬਣਦੇ ਨੇ ਪਰ ਇਹ ਕੋਈ ਪਿਸਤੌਲਾਂ ਜਾਂ ਰਫਲਾਂ ਨਹੀਂ ਬਣਾਉਂਦੇ!

ਪੁਲਿਸ ਨੇ ੬੬੦ ਸਿਖਾਂ ਤੇ ਕੇਸ ਦਰਜ਼ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਇੰਦੌਰ ਅਤੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਵੱਸਦੇ ਸਬ ਸਿਕਲੀਗਰ ਪਰਵਾਰ ਪੁਲਿਸ ਦੀ ਨਿਗਾਹ ਵਿਚ ਹਨ ! ੬੬੦ ਬੰਦਿਆਂ ਤੇ ਕੇਸ ਪਾਉਣਾ ਕੋਈ ਹਾਸੇ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਇਹਨਾਂ ਗਰੀਬ ਪਰਵਾਰਾਂ ਨੂੰ ਸਾਲਾਂ ਤਕ ਕੋਰਟ ਕਚਹਿਰੀਆਂ ਵਿਚ ਧੱਕੇ ਖਾਣ ਨੂੰ ਮਜਬੂਰ ਜਰੂਰ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ!

ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਸੋਚੋ ਕੀ ਇਹ ੬੬੦ ਬੰਦੇ ਕਿਸੇ ਬਿਨਾ ਲਸੰਸੀ ਹਥਿਆਰ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੀ ਫੈਕਟਰੀ ਵਿਚ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਸੀ ਜਾਂ ਘਰਾਂ ਵਿਚ? ਜੇ ਫੈਕਟਰੀ ਸੀ ਤਾਂ ਉਹ ਕਿਸਦੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਕਿਥੇ ਸੀ ਅਤੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੇ ਖਰੀਦਾਰ ਕੌਣ ਸੀ? ਤੇ ਜੇ ਇਹ ਘਰਾਂ ਵਿਚ ਹਥਿਆਰ ਬਣਾਉਂਦੇ ਸੀ ਤਾਂ ਕਿਰਪਾਨ, ਨੇਜੇ, ਬਰਛੇ ਬਣਾਉਣੇ ਜੁਰਮ ਨਹੀਂ!

ਜੇ ਭਾਰਤ ਦਾ ਕਾਨੂੰਨ ਸਿਖਾਂ ਨੂੰ ਕਿਰਪਾਨ ਰੱਖਣ ਅਤੇ ਪਹਿਨਣ ਦੀ ਖੁੱਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਇਹ ਕਿਰਪਾਨਾਂ ਬਣਨਗਿਆਂ ਵੀ ਅਤੇ ਵਿਕਣਗੀਆਂ ਵੀ ਜਰੂਰ! ਤੇ ਜਿਹੜੇ ਸਦੀਆਂ ਤੋਂ ਇਹ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਆ ਰਹੇ ਨੇ, ਕੀ ਓਹਨਾ ਨੂੰ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਕੰਮ ਤੇ ਲਾਕੇ ਓਹਨਾ ਦੇ ਮੁੜ ਵਸੇਵੇਂ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕੀਤਾ ਹੈ ਜੋ ਉਹ ਹਥਿਆਰ ਬਣਾਉਣੇ ਬੰਦ ਕਰ ਦੇਣ?

ਸਿਖਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਵੀ ਨਹੀਂ ਭੁਲਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਕਿ ਇਹ ਸਿਕਲੀਗਰ ਵੀਰ ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਜੀ ਅਤੇ ਖਾਲਸਾ ਫੌਜ਼ ਲਈ ਹਥਿਆਰ ਬਣਾਉਂਦੇ ਸੀ ਅਤੇ ਗੁਰੂ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਇਹਨਾਂ ਤੋਂ ਬੜੇ ਖੁਸ਼ ਸੀ!

ਤੇ ਜਿਹੜੇ ਹਥਿਆਰ ਇਹ ਬਣਾਉਂਦੇ ਸੀ, ਓਹਨਾ ਦੀ ਖਪਤ ਕਿਥੇ ਸੀ? ਕਿਥੇ ਜਾਂਦੇ ਸੀ ਉਹ ਹਥਿਆਰ? ਕੌਣ ਸੀ ਓਹਨਾ ਦਾ ਖਰੀਦਾਰ? ਕੀ ਓਹਨਾ ਖਰੀਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਪੁਲਿਸ ਨੇ ਫੜਿਆ ਹੈ? ਕੀ ਹਥਿਆਰ ਵੀ ਫੜੇ ਗਏ ਨੇ? ਕਿਓਂ ਨਹੀਂ?

Sikligar Mhapanchait-2

ਕਿਓਂਕਿ ਉਹ ਹਥਿਆਰ ਪਹਿਲਾਂ ਇਹਨਾਂ ਹਿੰਦੂ ਰਾਜਾਂ ਵਿਚ RSS  ਖਰੀਦਦੀ ਸੀ, ਪਰ ਜਦੋਂ ਤੋਂ ਇੰਗਲੈਂਡ ਦੇ ਸਿੱਖ ਵੀਰਾਂ ਵੱਲੋਂ (ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਸਿੱਖ ਕਾਉਂਸਿਲ) ਨੇ ਇਹਨਾਂ ਦੇ ਮੁੜ ਵਸੇਵੇਂ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਇਹਨਾਂ ਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਪੜਾਈ-ਲਿਖਾਈ ਦਾ ਜ਼ਿੱਮਾ ਲਿਆ, ਇਹਨਾਂ ਵੀਰਾਂ ਨੇ ਹਥਿਆਰ ਬਣਾਉਣੇ ਛੱਡ ਕੇ ਡਰਾਈਵਰੀ, ਗੁਰਦੁਆਰਿਆਂ ਵਿਚ ਸੇਵਾਦਾਰੀ ਜਾਂ ਗ੍ਰੰਥੀ ਸਿੰਘ ਲਗਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ RSS  ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ !


ਹੁਣ ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਗ੍ਰਿਫਤਾਰੀ ਲਈ ਪੁਲਿਸ ਨੇ ਦਬਾਓ ਬਣਾਇਆ ਹੈ! ਪਰ ਕੋਈ ਇਹਨਾਂ ਸੁਆਲਾਂ ਦੇ ਜੁਆਬ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ? ਇਹ RSS ਦੀ ਇਕ ਚਾਲ ਹੈ! ਇਸ ਚਾਲ ਨਾਲ ਹੁਣ ਕਲ ੧੩ ਮਈ ਨੂੰ ਸਿਕਲੀਗਰ ਮਹਾਪੰਚਾਇਤ ਵੀ ਬੁਲਾਈ ਗਈ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿਸ਼ ਹਿੱਸਾ ਲੈਣ ਲਈ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਸਿੱਖ ਸੰਗਤ ਵੱਲੋਂ ਇਕ ਚੰਡਾਲ ਚੌਕੜੀ ਸ਼ਿਰਕਤ ਕਰੇਗੀ!

ਇਹ ਓਹੀ ਚੰਡਾਲ ਚੌਕੜੀ ਹੈ ਜਿਸ ਨੇ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਕਰਤਾਰ ਕੀਰਤਨ ਨੂੰ ਢਾਹੇ ਜਾਣ ਵਿਚ ਇੰਦੌਰ ਨਗਰ ਨਿਗਮ ਦੀ ਮਦਦ ਕੀਤੀ ਸੀ ਅਤੇ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਾਈਵੇਟ ਕਰਾਰ ਦਿੱਤਾ! ਇਹ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਭਾਈ ਰਤਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਜੀ ਵੱਲੋਂ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ ਜੋ RSS ਦੀ ਹਰ ਚਾਲ ਤੋਂ ਸਿੱਖ ਕੌਮ ਨੂੰ ਬਚਾਉਂਦੇ ਨੇ ਅਤੇ ਸਿੱਖ ਵਿਰੋਧੀ ਅਨਸਰਾਂ ਨਾਲ ਦਿਲੇਰੀ ਨਾਲ ਜੂਝਦੇ ਨੇ! ਇਹ ਚੰਡਾਲ ਚੌਕੜੀ ਜਿਸ ਵਿਚ ਇੰਦੌਰ ਦੇ ਮਨਜੀਤ ਸਿੰਘ ਭਾਟੀਆ, ਮਾਇਨੋਰਿਟੀ ਕਮਿਸ਼ਨ ਦੇ ਅਮਰਜੀਤ ਭੱਲਾ, ਗੁਰੂਸਿੰਘ ਸਭ ਦੇ ਜਸਵੀਰ ਗਾਂਧੀ, ਪੰਜਾਬੀ ਸਾਹਿਤ ਅਕਾਦਮੀ ਵਾਲੇ ਇੰਦਰਜੀਤ ਖਣੁਜਾ,  ਰਣਜੀਤ ਸਿੰਘ ਅਹੂਜਾ ਵਗੈਰਾ ਸ਼ਾਮਿਲ ਨੇ !

Sikligar mhapanchait

ਇਹ ਰਣਜੀਤ ਸਿੰਘ ਅਹੂਜਾ ਜੋ ਆਪਣੇ ਨੂੰ ਸਮਾਜ ਸੇਵੀ ਲਿਖਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਦੀ ਅਸਲੀਅਤ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਹੇਠਲੀ ਇਕ ਤਸਵੀਰ ਵਿਚ ਵੇਖ ਸਕਦੇ ਹੋ ਜਿਥੇ ਇਹ RSS ਵਲੋਂ ਕੱਢੀ ਗਈ ਕੋਲਾਯਤ ਤੋਂ ਦਿੱਲੀ ਤਕ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ੨੦੦੪ ਵਿਚ, ਉਸ ਵਿਚ ਇਹ ਧੁਲੇ ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ ਤੋਂ ਇੰਦੌਰ ਤਕ ਦੇ ਰੂਟ ਦਾ ਖੇਤਰੀ ਪ੍ਰਭਾਰੀ (ਇਲਾਕਾਈ ਇੰਚਾਰਜ) ਰਿਹਾ ਸੀ! ਇਹ ਵੀ RSS ਦੀ ਚੰਡਾਲ ਚੌਕੜੀ ਦਾ ਹੀ ਇਕ ਹਿੱਸਾ ਹੈ!

ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਹੀ ਇਹਨਾਂ ਗੁਰੂ ਦੋਖੀਆਂ ਨੂੰ ਸੁਮੱਤ ਬਖਸ਼ੇ! ਹੁਣ ਇਹ ਵੀ ਹੋਰਨਾਂ ਗੱਦਾਰਾਂ ਨਾਲ ਇਸ ਮਹਾ ਪੰਚਾਇਤ ਵਿਚ ਸਿੱਖੀ ਦੀ ਸ਼ਾਨ ਨੂੰ ਮਿੱਟੀ ਵਿਚ ਰੋਲਣ ਵਿਚ ਆਪਣੀ ਖਾਸ ਅਦਾਕਾਰੀ ਪੇਸ਼ ਕਰੇਗਾ !

ਇਸ ਦਾ ਸਬੂਤ ਵੀ ਵੇਖ ਲਵੋ;

Ranjit Singh Ahuja sah yatra prabhari

ਇਹ ਚੰਡਾਲ ਚੌਕੜੀ ਹੁਣ ੯੦ ਸਿਖਾਂ ਵੱਲੋਂ ਆਤਮ ਸਮਰਪਣ ਦੀ ਕਾਰਵਾਈ ਦਾ ਡਰਾਮਾ ਖੇਡੇਗੀ! ਜਿਸ ਨਾਲ ਸਿੱਖ ਕੌਮ ਤੇ ਦਾਗ ਲਗੇਗਾ ਕਿ ਇਹ ਕੌਮ ਹਥਿਆਰ ਬਣਾ ਕੇ ਸਮਾਜ ਵਿਰੋਧੀ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਜਿੰਨੇ ਵੀ ਸਿੱਖ ਲੀਡਰ ਇਸ ਮਹਾ ਪੰਚਾਇਤ ਵਿਚ ਪੁੱਜਣਗੇ, ਓਹਨਾ ਦੀ ਫੋਟੂਆਂ RSS ਵਾਲੇ ਆਪਣੀ ਮੈਗਜ਼ੀਨ ਅਤੇ ਅਖਬਾਰਾਂ ਵਿਚ ਲਾ ਕੇ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਨਗੇ ਕਿ ਇਹਨਾਂ ਸਿੱਖ ਲੀਡਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਓਹਨਾ ਨੂੰ ਹਮਾਇਤ ਹਾਸਿਲ ਹੈ !

ਤੀਜਾ ਕੰਮ, ਜੋ ਇਹਨਾਂ RSS ਦੇ ਗੱਦਾਰ ਸਿਖਾਂ ਨੇ ਕੌਮ ਨੂੰ ਇਕ ਵਾਰ ਫੇਰ ਧੋਖਾ ਦੇਣਾ ਹੈ, ਉਹ ਹੈ ਕਿ ਇੰਜ ਆਤਮ ਸਮਰਪਣ ਕਰਵਾ ਕੇ ਇਹ ਕੇਸ ਸਰਕਾਰ ਵੱਲੋਂ ਵਾਪਸ ਲੈ ਲਏ ਜਾਣਗੇ ਅਤੇ ਫੇਰ ਇਹਨਾਂ ਸਿਕਲੀਗਰ ਵੀਰਾਂ ਤੇ ਦਬਾਓ ਪਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ ਕਿ ਉਹ ਹਥਿਆਰ ਬਣਾਉਣ ਅਤੇ RSS ਨੂੰ ਸੱਪਲਾਈ ਕਰਨ, ਨਹੀਂ ਤੇ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਫੇਰ ਜਿਹਲ ਵਿਚ ਡੱਕ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇਗਾ ਅਤੇ ਫੇਰ ਓਹਨਾ ਦਾ ਛੁੱਟਣਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ!

ਇਹ ਹੈ RSS ਦੀ ਚਾਲ ਜਿਸਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲਈ ਵੀ ਸਾਡੇ ਹੀ ਕੁਝ ਸਿਰਕੱਢ ਲੀਡਰ ਜੋ ਇਸ ਦੁਸ਼ਟ ਮਨੁੱਖਤਾ ਵਿਰੋਧੀ ਸੰਗਠਨ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਨੇ, ਓਹਨਾ ਨੂੰ ਵਰਤਿਆ ਜਾਵੇਗਾ!

ਦਿੱਲੀ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਕਮੇਟੀ ਵੱਲੋਂ ਇਸ ਸਿਕਲੀਗਰ ਮਹਾ ਪੰਚਾਇਤ ਵਿਚ ਹਿੱਸਾ ਲੈਣ ਲਈ ਪਰਮਜੀਤ ਸਿੰਘ ਰਾਣਾ ਜੀ ਗਏ ਨੇ, ਹੈਣ ਤੇ ਇਹ ਵੀ ਭਾਜਪਾ ਦੇ ਬੰਦੇ ਅਤੇ RSS ਦੇ ਪਿੱਠੂ, ਵੇਖਦੇ ਹਾਂ ਇਹ ਕੀ ਆਖਦੇ ਨੇ?

ਇਸ ਵਾਸਤੇ ਮੇਰੀ ਓਹਨਾ ਸਾਰੇ ਹੀ ਸਿੱਖ ਲੀਡਰਾਂ (ਮਨਜੀਤ ਸਿੰਘ ਜੀ ਕੇ ਅਤੇ ਓਹਨਾ ਦੇ ਸਾਥੀ, ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਸਿੱਖ ਕਾਉਂਸਿਲ ਦੇ ਅੱਗੇ ਹੱਥ ਬੰਨ ਕੇ ਬੇਨਤੀ ਹੈ ਕਿ ਕੌਮ ਤੇ ਦਾਗ ਨਾ ਲੱਗਣ ਦਿਓ, ਤੁਸੀਂ ਜੇ ਇਸ ਮਹਾ ਪੰਚਾਇਤ ਵਿਚ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹੋਣ ਜਾ ਰਹੇ ਹੋ, ਜਰੂਰ ਜਾਓ ਪਰ ਮੱਧ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦੀ ਸਰਕਾਰ ਅਤੇ ਪੁਲਿਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਕਰੋ ਕਿਓਂ ਸਿਖਾਂ ਨੂੰ ਬਲੈਕ ਮੇਲ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਅਤੇ ਕਿਓਂ ਓਹਨਾ ਗਰੀਬ ਪਰਵਾਰਾਂ ਤੇ ਸਰਕਾਰ ਜ਼ੁਲਮ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ! ਸੱਚ ਕਹਿਣ ਦਾ ਵੇਲਾ ਆ ਗਿਆ ਹੈ! ਤੁਹਾਡਾ ਕਿਹਾ ਇਕ ਇਕ ਲਫ਼ਜ਼ ਸਿੱਖ ਕੌਮ ਦੇ ਕਿਰਦਾਰ ਨੂੰ ਚੜਦੀ ਕਲਾ ਵਿਚ ਪੇਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ!
ਹਾੜੇ ਕੱਢਣੇ ਸਿਖਾਂ ਦਾ ਕੰਮ ਨਹੀਂ!

ਭੁੱਲ ਚੁੱਕ ਦੀ ਖਿਮਾ!
ਪੰਥ ਦਾ ਦਾਸ;
ਅਜਮੇਰ ਸਿੰਘ ਰੰਧਾਵਾ!

Ajmer kesri